Orila Center

Ο θόρυβος έχει συσχετισθεί με διαταραχές της λειτουργίας του νευρικού συστήματος ,συμπεριλαμβανομένης της αίσθησης της ακοής – βαρηκοΐα, από αρχαιοτάτων χρόνων. Δεν είναι ίσως τυχαίο, ούτε αστική ιδιαιτερότητα, το γεγονός ότι οι Συβαρίτες στην Ελλάδα του 600 π.Χ είχαν απαγορεύσει τις μεταλλουργικές εργασίες ακόμη και τη σφυριλάτηση, μέσα στα όρια της πόλης.

Εντούτοις, η πρώτη συγκεκριμένη και ιστορικά καταχωρημένη συσχέτιση του θορύβου με την βαρηκοΐα, έγινε τον πρώτο αιώνα μ.Χ από τον Πλίνιο τον πρεσβύτερο στην Φυσική του Ιστορία. Εκεί αναφέρει ότι πολλοί Αιγύπτιοι που ζούσαν κοντά στους καταρράκτες του Νείλου ήταν εντυπωσιακά κουφοί . Σήμερα πολλοί λίγοι άνθρωποι ζουν κοντά σε καταρράκτες, αλλά εκατομμύρια άλλοι κατακλύζονται καθημερινά από δυνατούς και ενοχλητικούς θορύβους που έχουν ταυτισθεί με τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Χρειάσθηκε να περάσουν αρκετοί αιώνες μέχρι η σύγχρονη πολιτεία να ενδιαφερθεί για τους ίδιους τους μεταλλουργούς, εκτός από το να τους εξοστρακίσει από τα όρια της πόλης, όπως έκαναν οι Συβαρίτες.

Είναι πλέον γνωστό ότι οι διαταραχές της ακοής, γνωστές ως βαρηκοΐα, εξαρτώνται από την ένταση του θορύβου , το είδος της έκθεσης (οξεία ή χρόνια έκθεση) και από τη διάρκεια έκθεσης στο θόρυβο αυτό. Ήχοι έντασης πάνω από 80-90 dB για 6 τουλάχιστον ώρες την ημέρα θεωρούνται επιβλαβείς για την ακουστική λειτουργία. Πολλά επαγγέλματα υπερβαίνουν αυτά τα όρια και μάλιστα πολλοί νέοι τα υπερβαίνουν εθελοντικά, στα κέντρα διασκέδασης ή κατά τη χρήση των φορητών συσκευών αναπαραγωγής μουσικής mp3.

Σήμερα υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες της ΕΟΚ(86/166 και 86/188) που αναφέρονται στον εργασιακό θόρυβο, την ελάττωση της ακοής που προκαλεί και τα προφυλακτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται. Παρά τις προφανείς οικονομικές επιπτώσεις, αρκετές βιομηχανίες προοδευτικά έλαβαν μέτρα προστασίας των εργαζομένων από τον εργοστασιακό θόρυβο και παρείχαν τουλάχιστον ωτοασπίδες και ειδικές κάψες.

Η βλαπτική επίδραση του θορύβου στον άνθρωπου είναι πολύπλευρη και εξαρτάται από τους χαρακτήρες του θορύβου (συχνότητα, ένταση, διάρκεια) αλλά και από το ίδιο το άτομο (φυσική κατάσταση, χαρακτήρες, ιδιοσυγκρασία). Έχουν αποδοθεί στο θόρυβο και παθολογικές διαταραχές, όπως αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αγγειακά νοσήματα, γαστρεντερικές διαταραχές , ακόμα και βιοχημικές μεταβολές με αύξηση της χοληστερίνης και της κορτιζόνης.

Γι’ αυτό κρίνεται απαραίτητος ο έλεγχος του εργαζόμενου από ωτορινολαρυγγολόγο και η παρακολούθηση των επιδράσεων του θορύβου στην ακοή. Ειδικότερα, η βλαπτική επίδραση του θορύβου στην ακοή έχει το έξης χαρακτηριστικό. Στην αρχή προσβάλλει τις συχνότητες γύρω από τις 4000 HZ με αποτέλεσμα ο ασθενής συνήθως να μην επηρεάζεται στις καθημερινές δραστηριότητες του και να εξακολουθεί να υφίσταται, εθελοντικά ή μη τη συνέχιση του θορύβου. Προοδευτικά όμως καταλαμβάνονται και οι άλλες συχνότητες, εκτός από τις υψηλές, με αποτέλεσμα να υπάρχει αργότερα πρόβλημα και στην αντίληψη της ομιλίας. Πρόκειται λοιπόν για μια αργή και ύπουλη διαδικασία που καταλήγει σε σημαντικές διαταραχές της ακουστικής λειτουργίας, διαταραχές μάλιστα που μετά από ένα χρονικό διάστημα δυνητικής αναστρεψιμότητας ή τουλάχιστον βελτίωσης αν σταματήσει ο θόρυβος, καθίστανται τελικά μόνιμες.

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Επιστημονικά σαν ίλιγγος περιγράφεται η ψευδαίσθηση της κίνησης του ασθενή, η οποία εκδηλώνεται :

• Με την έννοια της περιστροφής
• Με την έννοια της ώθησης ή της αιώρησης του σώματος προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω
• Με την έννοια της τάσης για πτώση του σώματος

Ο ασθενής βέβαια σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και τις περισσότερες φορές παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά δεν είναι επικίνδυνα.
Στην περίπτωση που ο ασθενής έχει την ψευδαίσθηση κίνησης του περιβάλλοντος ενώ αυτός παραμένει ακίνητος ο ίλιγγος καλείται αντικειμενικός, ενώ στην αντίθετη περίπτωση ο ασθενής αισθάνεται να κινείται σ’ένα ακίνητο περιβάλλον.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑΙΑΣ ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗΣ

Στον ανθρώπινο οργανισμό υπάρχουν δύο όργανα ισορροπίας, οι λαβύρινθοι, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε κάθε αυτί και στέλνουν πληροφορίες στα κέντρα ισορροπίας του εγκέφαλου. Οι πληροφορίες αυτές είναι βασικές για την διατήρηση της ισορροπίας και κάθε φορά που κάποιος από τους δύο λαβύρινθους δεν λειτουργεί σωστά το αποτέλεσμα είναι αίσθημα ζάλης, ίλιγγος, αστάθεια στη βάδιση, απώλεια στήριξης, με την συνοδεία πιθανότατα ναυτίας και εμέτων.
Τα συμπτώματα αυτά παρότι είναι έντονα, τις περισσότερες φορές δεν είναι επικίνδυνα και μπορούν να περιοριστούν με τη βοήθεια ειδικών ασκήσεων. Αυτές έχουν σαν σκοπό να προκαλέσουν τα συμπτώματα και να βοηθήσουν τον εγκέφαλο στο αντισταθμίσει τις άνισες απαντήσεις από τους δύο λαβύρινθους. Για να αρχίσει η αντιρρόπηση αποτελεσματικά οι ασκήσεις αυτές πρέπει να γίνονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα.
Οι ασκήσεις αυτές ταξινομούνται:

1. Σε ασκήσεις των ματιών. Προς τα επάνω, μετά προς τα κάτω και στη συνέχεια από την μία πλευρά στην άλλη ακολουθώντας το δάκτυλο
2. Σε ασκήσεις του κεφαλιού. Κάμψη προς τα εμπρός και μετά έκταση προς τα πίσω. Στη συνέχεια στροφή από την μία πλευρά στην άλλη
3. Σε ασκήσεις του κορμού όρθιοι. Σταθείτε όρθιος, σκύψετε να πάρετε ένα αντικείμενο από το έδαφος και σταθείτε πάλι όρθιος. Στην συνέχεια σταθείτε όρθιος και εκτελείται περιστροφικές κινήσεις του κορμού αριστερά-δεξιά
4. Σε ασκήσεις ξαπλωμένοι στο κρεβάτι. Στροφή όλου του σώματος προς την μια πλευρά, σηκώνεστε καθιστοί στο κρεβάτι, ξαπλώνετε προς την αντίθετη πλευρά και στη συνέχεια στρέφεστε ανάσκελα

Οι ασκήσεις γίνονται τέσσερις φορές την ημέρα, από 3 σετ των 5 επαναλήψεων κάθε φορά. Οι ασκήσεις πρέπει να γίνονται για ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον 3 μηνών.
Συμπερασματικά οι αιθουσαίες ασκήσεις ς βοηθούν στην αντιρρόπηση του ιλίγγου λαβυρινθικής αιτιολογίας, θα πρέπει όμως να γίνονται μετά από τον αποκλεισμό με κατάλληλες εξετάσεις μερικών ευτυχώς σπανίων νοσημάτων.

ίλιγγος – ασκήσεις αντιμετώπισης

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Με τον όρο ίλιγγος εννοούμε την ψευδαίσθηση της κίνησης, ενώ το σώμα παραμένει ακίνητο. Αυτό εκδηλώνεται:  με την αίσθηση της περιστροφής του σώματος, της ώθησης, της τάσης για πτώση ή της αιώρησης προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω. Ο ασθενής βέβαια σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και τις περισσότερες φορές, παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά δεν είναι επικίνδυνα. Η διάγνωση του ίλιγγου απαιτεί εξειδικευμένο νευροωτολογικό έλεγχο για τον προσδιορισμό των αιτιών του, πριν δοθεί οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή.

Τι προκαλεί τον ίλιγγο;

Συνήθως σ’ ένα ποσοστό 80% είναι περιφερικής αιτιολογίας και οφείλεται σε παθήσεις του αυτιού (ενδολαβυρινθικές βλάβες) ή σε παθολογία της διαδρομής μεταφοράς των ερεθισμάτων από το αυτί στον εγκέφαλο (βλάβες της αιθουσαίας οδού). Σ’ ένα μικρότερο ποσοστό είναι κεντρικής αιτιολογίας και οφείλεται σε βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος (σκλήρυνση κατά πλάκας, αγγειακά εμφράγματα ή αιμορραγίες του εγκεφάλου, όγκοι, αποστήματα εγκεφάλου, παρεγκεφαλίδας κ.α.). Επίσης μπορεί να οφείλεται σε ψυχογενή αίτια, παρενέργειες από φάρμακα, ορθοστατική υπόταση, υπογλυκαιμία κ.α.

Τι ακριβώς συμβαίνει στα αυτιά μας και έχουμε ίλιγγο;

Στον ανθρώπινο οργανισμό υπάρχουν δύο όργανα ισορροπίας, οι λαβύρινθοι, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε κάθε αυτί και στέλνουν πληροφορίες στα κέντρα ισορροπίας του εγκέφαλου. Οι πληροφορίες αυτές είναι βασικές για την διατήρηση της ισορροπίας του σώματος και κάθε φορά που κάποιος από τους δύο λαβυρίνθους ερεθίζεται ή παρουσιάζει έκπτωση της λειτουργίας του, επέρχεται διαταραχή της ισορροπίας των ερεθισμάτων που στέλνονται στον φλοιό του εγκεφάλου, ο οποίος τα ερμηνεύει ως κίνηση και το αποτέλεσμα είναι αίσθημα ζάλης, περιστροφής, αστάθεια στη βάδιση, απώλεια στήριξης, με την συνοδεία πιθανότατα ναυτίας και εμέτων.

Είναι το ίδιο η ζάλη με τον ίλιγγο;

Ο ίλιγγος δεν πρέπει να συγχέεται με το αίσθημα ζάλης το οποίο εμφανίζεται με την μορφή λιποθυμίας, πτώσης στο κενό, διαταραχής της οράσεως, ορθοστατικής υπότασης, κρίσεων πανικού με υπεραερισμό, ή ακόμα και απώλεια συνείδησης που δεν είναι λαβυρινθικής αιτιολογίας.

Ποια είναι τα συχνότερα αίτια του ιλίγγου;

• Αιθουσαία νευρωνίτιδα. Χαρακτηρίζεται από έντονο ίλιγγο και εμέτους, εισβάλει απότομα και διαρκεί από λίγες μέρες έως τρεις εβδομάδες. Οποιαδήποτε κίνηση της κεφαλής επιδεινώνει στην αρχή τα συμπτώματα και γι’ αυτό ο ασθενής αποφεύγει οποιαδήποτε κίνηση. Ο άρρωστος συχνά πάσχει ή αναρρώνει από μία ιογενή λοίμωξη και γι’ αυτό πιθανολογείται ως αιτία κάποια ιογενής λοίμωξη που προσβάλει το αιθουσαίο νεύρο.
• Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση σύντομων επεισοδίων έντονου ιλίγγου, όταν ο ασθενής λάβει μια συγκεκριμένη θέση. Η χαρακτηριστική θέση είναι η ύπτια με την κεφαλή στραμμένη προς τα πλάγια, ώστε ο πάσχων λαβύρινθος να είναι προς τα κάτω. Οφείλεται σε μετακίνηση κάποιων ειδικών κρυστάλλων, των ωτόλιθων που υπάρχουν μέσα στο αυτί. Για την θεραπεία του εφαρμόζουμε το χειρισμό του Epley, μια ειδική άσκηση που διενεργούμε στο ιατρείο, με την οποία οι ασθενείς μας παρουσιάζουν βελτίωση των συμπτωμάτων τους  σε ποσοστό 90%.
• Νόσος του Meniere. Ονομάζεται και ενδολεμφικός ύδρωπας λόγω της αυξήσεως της πιέσεως της ενδολέμφου του έσω ωτός και χαρακτηρίζεται από επεισόδια ιλίγγου, βαρηκοΐα, εμβοές και αίσθημα πληρότητας ώτων. Η βαρηκοΐα παρουσιάζει διακυμάνσεις με επιδείνωση κατά τη διάρκεια των επεισοδίων και βελτίωση μετά το πέρας τους. Η διάρκεια του επεισοδίου είναι από 30 λεπτά έως 24 ώρες.
• Ακουστικό νευρίνωμα. Πρόκειται για ένα καλοήθη βραδέως αυξανόμενο όγκο που χαρακτηρίζεται από μονόπλευρη βαρηκοΐα, εμβοές και ίλιγγο. Η βαρηκοΐα είναι προοδευτική και αφορά στην αρχή κυρίως τις υψηλές συχνότητες. Η διάρκεια του ιλίγγου ποικίλει από 30 λεπτά έως μερικές εβδομάδες. Η έγκαιρη διάγνωση του είναι αναγκαία και γίνεται άμεσα μέσω των μηχανημάτων που διαθέτουμε.
• Αμφοτερόπλευρη δυσλειτουργία λαβυρίνθων. Είναι μια σπάνια διαταραχή η οποία μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη.
• Διάσειση του λαβυρίνθου. Προκαλείται μετά από κάκωση της κεφαλής και ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει ταυτόχρονα κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.
• Ίλιγγος σχετιζόμενος με ημικρανία. Χαρακτηρίζεται από επεισόδια ιλίγγου ή συνεχόμενη ζάλη συνοδευόμενα με δυσανεξία στους ήχους ή στο φως.  Σε αρκετές περιπτώσεις συνυπάρχει ευαισθησία στις κινήσεις του σώματος. Η ημικρανία συνοδεύεται με αύρα (φωτεινές γραμμές, φωτάκια στο οπτικό πεδίο, θαμπά τμήματα στο οπτικό πεδίο) ή όχι . Συχνά υπάρχει κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.

Ποιες διαγνωστικές εξετάσεις γίνονται στον ίλιγγο;

Για την διάγνωσή του λαμβάνουμε αναλυτικό ιστορικό και πραγματοποιούμε τον εξειδικευμένο νευροωτολογικό-ακοολογικό έλεγχο. Στον κλινικό μας έλεγχο εξετάζουμε την πρόκληση των αιθουσο-νωτιαίων και των αιθουσο-οφθαλμικών αντανακλαστικών και εκτελούμε τη δοκιμασία ιλίγγου θέσεως. Επίσης πραγματοποιούμε τις δοκιμασίες πρόκλησης ιλίγγου που τις περισσότερες φορές αποκαλύπτουν ποιο από τα συστήματα έχει υποστεί βλάβη: οπτικό, αιθουσαίο, παρεγκεφαλιδικό, σωματοαισθητικό.

Στον ακοολογικό έλεγχο, μέσω των σύγχρονων μηχανημάτων που διαθέτουμε,  παίρνουμε πληροφορίες: για την ακοή μέσω του ακοογράμματος, την κατάσταση του μέσου ωτός μέσω του τυμπανογράμματος, τη λειτουργία των τριχωτών κυττάρων του κοχλία μέσω των ωτοακουστικών εκπομπών και την αγωγιμότητα του ακουστικού και του αιθουσαίου νεύρου μέσω των ακουστικών προκλητών δυναμικών εγκεφαλικού στελέχους.

Στην συνέχεια ελέγχουμε τη λειτουργία του οπισθίου λαβυρίνθου με θερμικούς διακλυσμούς, ταλαντευόμενο έδρανο και ηλεκτρονυσταγμογραφία, που μας κατευθύνουν στην ανεύρεση του πάσχοντος λαβυρίνθου. Η δυναμική ισορροπομετρία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις βοηθά στο διαχωρισμό των βλαβών των διαφόρων συστημάτων ισορροπίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξειδικευμένες αυτές εξετάσεις είναι σχετικά απλές αλλά αναγκαίες, διότι με αυτές θα αποκλεισθούν παθήσεις με παρόμοια κλινική εικόνα. Βοηθούν λοιπόν στο να βρεθεί η αιτία του ιλίγγου, ώστε να δώσουμε  έγκαιρα στον ασθενή την κατάλληλη θεραπεία που βελτιώνει τα συμπτώματα σε μεγάλο βαθμό.

Πώς αντιμετωπίζεται ο ίλιγγος;

Ο ίλιγγος αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια φαρμακευτικής αγωγής, ασκήσεων αιθουσαίας αντιρρόπησης και σε κάποιες περιπτώσεις με χειρουργική επέμβαση.

Θεραπεία ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση. Τι ακριβώς είναι;

Η θεραπεία του ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι ένα πρόγραμμα ασκήσεων που εφαρμόζουμε στις διάφορες παθήσεις του αυτιού και το οποίο έχει σχεδιαστεί για να προκαλεί αντιστάθμισμα, μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. Έτσι μπορεί να βοηθήσει σε διάφορες παθήσεις του λαβυρίνθου όπως: καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως, μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη υπαισθησία, συνοδευόμενη με νόσο του Meniere, αιθουσαία νευρωνίτιδα, λαβυρινθίτιδα. Μεγάλο ποσοστό ασθενών που συναντούμε με ίλιγγο μεγάλης διάρκειας, δεν βελτιώνονται με την φαρμακευτική αγωγή, αλλά παρουσιάζουν βελτίωση με τις ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης που συστήνουμε.

Γιατί η θεραπεία με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι αναγκαία;

Όταν υπάρξει βλάβη στο λαβύρινθο, ο εγκέφαλος δεν λαμβάνει τις σωστές πληροφορίες κίνησης και ισορροπίας από αυτόν, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ιλίγγου, διαταραχών ισορροπίας και άλλων συμπτωμάτων. Αρκετοί ασθενείς αναρρώνουν από αυτή τη κατάσταση μόνοι τους, επειδή κατόρθωσε να προσαρμοστεί σ’ αυτή ο εγκέφαλος με μια διαδικασία που ονομάζεται αιθουσαία αντιρρόπηση.

Στην περίπτωση που δεν είναι δυνατή η αιθουσαία αντιρρόπηση, τα συμπτώματα επιμένουν και ο ασθενής προσπαθεί να βρει τρόπους κίνησης του σώματος και της κεφαλής ώστε να αποφύγει τη ζάλη και τη ναυτία.

Ο στόχος της θεραπείας μας με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλο να αναγνωρίζει και να επεξεργάζεται σήματα από το λαβύρινθο σε αρμονική συνεργασία με τα μάτια και το ιδιοδεκτικό σύστημα (μύες, αρθρώσεις). Αυτό συχνά περιλαμβάνει απευαισθητοποίηση του συστήματος ισορροπίας σε κινήσεις, οι οποίες προκαλούν τα συμπτώματα.

Ποια είναι τα αποτελέσματα της θεραπείας με αιθουσαία αντιρρόπηση και πώς αυτή βοηθά;

Οι ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης όταν εκτελούνται σωστά βελτιώνουν άμεσα την ισορροπία και μειώνουν ή εξαφανίζουν τελείως συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, ίλιγγο, ναυτία, κόπωση, μυϊκή τάση. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν χρειάζεται καν επιπλέον φαρμακευτική θεραπεία. Πιο σπάνια στην αρχή είναι δυνατό να υπάρξει αύξηση των συμπτωμάτων του ιλίγγου, λόγω της προσαρμογής του εγκεφάλου και του σώματος στον καινούριο τρόπο κινήσεων. Αυτό όμως πολύ γρήγορα βελτιώνεται και τα οφέλη από τη θεραπεία είναι μεγάλα.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας στο 2104000405

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Διδάκτωρ Ιατρικής σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

www.orilacenter.com

Ο παρακάτω έλεγχος για την απώλεια της ακοής – βαρηκοΐα βασίζεται στην Αμερικάνικη Ακαδημία Ωτορινολαρυγγολογίας (AAO-HNS). Πρόκειται για ένα πεντάλεπτο έλεγχο της ακοής που αποτελεί μέσο γρήγορης αξιολόγησης για πιθανή βαρηκοΐα. Στη συνέχεια απαιτείται έλεγχος της ακοής, προσδιορισμός  των αιτίων της με τα εξειδικευμένα μηχανήματα του κέντρου μας (πληροφορίες εδώ) και απόδοσης της κατάλληλης λύσης.

1° ΒΗΜΑ

Εκτιμώντας την ακοή σας, σκεφτείτε την ανταπόκριση που δείξατε στις παρακάτω καταστάσεις χωρίς να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε ακουστικό βοήθημα ή άλλη συσκευή ενίσχυσης του ήχου. Για κάθε πρόταση δείξτε το βαθμό που συμφωνείτε η διαφωνείτε. (Για κάθε πρόταση σημείωσε ένα αριθμό)

2°  ΒΗΜΑ

Αθροίστε τα αποτελέσματα και υπολογίστε το τελικό σκορ.

3° ΒΗΜΑ

Πως χαρακτηρίζεται η απώλεια της ακοής σας;

Έχοντας βρει το αποτέλεσμα στη συνέχεια μπορείτε να βρείτε το βαθμό της απώλειας της ακοής σας – βαρηκοΐα (βάσει  την απώλεια που έχουν οι ενήλικες  του National Council on the Aging USA). Στην συνέχεια κλείνοντας ραντεβού στο κέντρο μας προσδιορίζουμε τα αίτια της και βρίσκουμε την κατάλληλη λύση.

Αρχικά βάλτε το τελικό αποτέλεσμα στη στήλη 1. Η στήλη 2 θα σας δείξει την απώλεια ακοής συγκριτικά με άλλους ενήλικες. Η στήλη 3 δείχνει πως αξιολογούν οι άλλοι την απώλεια της ακοής σας και τέλος η στήλη 4 δίνει την απάντηση στο πρόβλημα σας.

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Τι προκαλεί το ροχαλητό στα παιδιά; 

Το ροχαλητό στα παιδιά είναι ο ήχος που παράγεται κατά τη διάρκεια του ύπνου, από τη δόνηση των τοιχωμάτων του φάρυγγα λόγω κάποιου εμποδίου στην διέλευση του αέρα με την αναπνοή. Η ένταση του ροχαλητού εξαρτάται από την ποσότητα του αέρα που περνά και από το πόσο γρήγορα τα τοιχώματα του φάρυγγα πάλλονται. Η συνηθέστερη αιτία είναι η υπερτροφία των αμυγδαλών και των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια).

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) είναι λεμφικός ιστός που βρίσκεται στο βάθος της μύτης.  Η υπερτροφία τους δυσκολεύει πολύ τη διέλευση του αέρα από την μύτη και το παιδί αναπνέει μόνο από το στόμα όταν κοιμάται ή είναι ξύπνιο. Σε κάποιες περιπτώσεις κλείνουν εντελώς την αναπνοή από τη μύτη. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο συνδυασμός της οριζόντιας θέσης με την χαλάρωση των μυών του φάρυγγα προκαλεί το ροχαλητό ως αποτέλεσμα των δονήσεων της υπερώας.

Οι αμυγδαλές είναι λεμφικός ιστός που βρίσκεται πίσω από τη γλώσσα στα πλαϊνά τοιχώματα του φάρυγγα. Η υπερτροφία τους εκτός από άλλα προβλήματα (συχνές φλεγμονές, κακοσμία, μείωση της όρεξης για φαγητό κ.α.) προκαλεί ροχαλητό.

Το ροχαλητό σε ποιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προέλθει από ανατομικές ανωμαλίες που υπάρχουν κατά τη γέννηση του παιδιού που δυσκολεύουν τη διέλευση του αέρα όπως ατρησία ρινικών χοανών, αιμαγγειώματα, λαρυγγομαλακία, νευρομυικές διαταραχές, κ.α.

Πρέπει να ανησυχούμε για το ροχαλητό στα παιδιά;     

Το συνεχόμενο ροχαλητό θα πρέπει να ανησυχεί τους γονείς. Μπορεί να συνδυάζεται με φαινόμενα υπνικής άπνοιας και τότε είναι επικίνδυνο για το παιδί. Επηρεάζει την ανάπτυξη του παιδιού και του δημιουργεί προβλήματα συμπροφοράς και συγκέντρωσης. Λόγω της έλλειψης σωστού ύπνου το παιδί παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες στο σχολείο, γίνεται ευέξαπτο. Ο εγκέφαλος λόγω της μη καλής οξυγόνωσης του, επηρεάζεται στην ανάπτυξη του και σύμφωνα με ορισμένες μελέτες οι βλάβες αυτές είναι μη ανατάξιμες. Επίσης το προδιαθέτουν για δημιουργία υπέρτασης και καρδιαγγειακών νοσημάτων όταν ενηλικιωθεί.

Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση που το παιδί ροχαλίζει;

Στο κέντρο μας γίνεται πλήρης ωτορινολαρυγγολογικός έλεγχος για την ανεύρεση των ανατομικών ανωμαλιών που προκαλούν το ροχαλητό. Μέσω της ενδοσκόπησης ρινός με εύκαμπτο ρινολαρυγγοσκόπιο και καταγραφή με video-camera αναζητούμε πιθανά αίτια από τη μύτη (υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων κ.α.) ή το φάρυγγα, λάρυγγα. Έτσι αποφεύγουμε τη λήψη ακτινοβολίας από τη χρήση της ακτινογραφίας. Στη συνέχεια βλέπουμε και αναλύουμε τις εικόνες στους γονείς και προτείνουμε τη κατάλληλη λύση.

Ποια είναι η αντιμετώπιση του ροχαλητού στα παιδιά;

Η θεραπεία μας έγκειται στην αντιμετώπιση του αίτιου που προκαλεί το ροχαλητό. Αυτή μπορεί να είναι είτε φαρμακευτική (για την αντιμετώπιση καταστάσεων όπως αλλεργική ρινίτιδα, ιγμορίτιδα, κ.α.), είτε χειρουργική (αμυγδαλεκτομή, αδενοτομή, κ.α.).

Στο κέντρο μας η χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών και των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) γίνεται με την βοήθεια νέων τεχνικών όπως ραδιοσυχνοτήτων ή εξάχνωσή τους με laser(CO2). Το αποτέλεσμα είναι θεαματικό από την πρώτη μέρα. Συνήθως δεν απαιτείται νοσηλεία και η διάρκεια της επέμβασης είναι 40 περίπου λεπτά. Σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί η χρήση οδοντικών προσθέσεων η μάσκα συνεχόμενης θετικής πίεσης (CPAP) κατά την διάρκεια του ύπνου με την συνεργασία άλλων ειδικοτήτων.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Τι είναι το ροχαλητό και πόσο συχνό είναι;

Το ροχαλητό είναι ο ήχος που παράγεται από τη δόνηση τμημάτων του φάρυγγα, όπως της μαλθακής υπερώας της σταφυλής και των αμυγδαλών. Σ’ αυτό συμβάλουν αρκετά συχνά και εμπόδια από τη μύτη, όπως η σκολίωση ρινικού διαφράγματος και η υπερτροφία των ρινικών κογχών. Είναι αρκετά συχνό  και συναντάται  σ’ ένα ποσοστό της τάξεως  20-40% του πληθυσμού.

Τι προβλήματα υγείας μπορεί να προκαλέσει το ροχαλητό;

Το ροχαλητό μπορεί να προκαλέσει κοινωνικά προβλήματα ενοχλώντας τα άτομα που κοιμούνται στο ίδιο σπίτι ή και σοβαρότερα προβλήματα όταν συνοδεύεται με άπνοιες . Συχνά λόγω της κακής ποιότητας ύπνου  ο ασθενής εμφανίζει  υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, μείωση της διανοητικής λειτουργίας και της μνήμης, αδυναμία συγκέντρωσης. Από τα επανειλημμένα επεισόδια άπνοιας εμφανίζονται αυξημένα καρδιαγγειακά προβλήματα όπως υπέρταση, στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακές αρρυθμίες. Επίσης οι ασθενείς παρουσιάζουν αυξημένα ατυχήματα και μειωμένη επίδοση στην εργασία , λόγω της υπνηλίας, σεξουαλική ανικανότητα και κατάθλιψη.

Πως γίνεται η διάγνωση του ροχαλητού;

Η διάγνωσή του ροχαλητού στο κέντρο μας γίνεται  με πλήρη ωτορινολαρυγγολογικό έλεγχο για την ανεύρεση των ανατομικών ανωμαλιών που προκαλούν αυτή την κατάσταση. Μέσω της ενδοσκόπησης ρινός με εύκαμπτο ρινολαρυγγοσκόπιο και καταγραφή με video-cameraαναζητούμε πιθανά αίτια από τη μύτη (σκολίωση ρινικού διαφράγματος, υπερτροφία ρινικών κογχών, ρινικοί πολύποδες κ.α.) ή το φάρυγγα (υπερτροφία αμυγδαλών, σταφυλής, ευμεγέθη παρίσθμια κ.α.)

Στην συνέχεια όπου απαιτείται πραγματοποιούμε μελέτη ύπνου με φορητές συσκευές καταγραφής του ύπνου  στο σπίτι. Οι ασθενείς προμηθεύονται τις συσκευές αυτές από το κέντρο μας, τοποθετούν τους αισθητήρες μετά από τις οδηγίες μας για μία νύχτα και την επόμενη μέρα  αναλύουμε τα δεδομένων που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας με την επιστροφή της συσκευής. Αυτή η μελέτη  έχει το πλεονέκτημα ότι γίνεται στο σπίτι και στο κρεβάτι του ασθενούς με αποτέλεσμα ο ύπνος να πλησιάζει όσο δυνατό περισσότερο το φυσιολογικό.

Ποιες θεραπείες υπάρχουν για το ροχαλητό;

Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι μη χειρουργική ή χειρουργική με την διόρθωση των ανατομικών εμποδίων, μετά από λεπτομερή αξιολόγησή τους. Στο κέντρο μας αφού γίνει ανάλυση του προβλήματος και των θεραπευτικών λύσεων που προτείνουμε, ο ασθενής επιλέγει αυτή που του ταιριάζει καλύτερα.

Η βελτίωση της αναπνοής από τη μύτη μπορεί να γίνει είτε φαρμακευτικά (αλλεργική ρινίτιδα, ιγμορίτιδα κ.α.) είτε χειρουργικά (σκολίωση ρινικού διαφράγματος, υπερτροφία ρινικών κογχών, ρινικοί πολύποδες κ.α.) Στο φάρυγγα η επέμβαση που πραγματοποιούμε λέγεται σταφυλο-υπερωιο-φαρυγγοπλαστική και γίνεται με τη βοήθεια νέων τεχνικών με laser(CO2) ή ραδιοσυχνότητες. Η μέθοδος είναι ανώδυνη και συνήθως δεν απαιτεί νοσηλεία. Σε περίπτωση που η υπνική άπνοια είναι σοβαρή εφαρμόζουμε μάσκα συνεχόμενης θετικής πίεσης (CPAP) κατά την διάρκεια του ύπνου με την συνεργασία πνευμονολόγου.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Τι είναι το ρινικό διάφραγμα;

Το ρινικό διάφραγμα είναι το τοίχωμα, που χωρίζει την μύτη στις δύο κοιλότητες, τη δεξιά και την αριστερή ρινική θαλάμη. Αποτελείται στο μπροστινό τμήμα του από χόνδρο (τετράπλευρος χόνδρος του ρινικού διαφράγματος), ενώ προς τα πίσω αποτελείται από λεπτό οστό (κάθετο πέταλο του ηθμοειδούς, ύνιδα). Το ρινικό διάφραγμα και οι ρινικές κοιλότητες καλύπτονται από ένα λεπτό στρώμα ιστού το ρινικό βλεννογόνο.

Τι είναι η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος;

Κατά τη γέννηση το ρινικό διάφραγμα είναι ευθύ και παραμένει ευθύ στην παιδική ηλικία. Με την πάροδο των ετών, το διάφραγμα εμφανίζει την τάση να παρουσιάζει κάμψη προς τη μία πλευρά, ή μια χόνδρινη ή οστέινη προεξοχή. Συχνά αυτό μπορεί να προκληθεί μετά  από ατύχημα με χτύπημα στη μύτη, οπότε έχουμε τη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος.

Ποια είναι τα συμπτώματα της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος;

Η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος αρκετές φορές δεν γίνεται αντιληπτή, γιατί ο αέρας που περνά από τα ρουθούνια είναι αρκετός χωρίς να δημιουργεί προβλήματα. Τις περισσότερες φορές όμως, ιδίως όταν συνδυάζεται με υπερτροφία ρινικών κογχών, προκαλείται έντονη δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη. Αυτό μπορεί να συνδυαστεί με κεφαλαλγία και αίσθημα κόπωσης. Επίσης προκαλούνται διαταραχές ύπνου με απότομες αφυπνίσεις και αίσθημα ξηρότητας στο λαιμό. Η δυσχέρεια στην αναπνοή από τη μύτη εμποδίζει την παροχέτευση των παραρρινίων κόλπων και δημιουργεί συχνές φλεγμονές των παραρρινίων κόλπων και συχνότερα των ιγμόρειων.

Πώς γίνεται η εγχείρηση του ρινικού διαφράγματος;

Η χειρουργική αντιμετώπιση της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος γίνεται με γενική αναισθησία. Διαρκεί περίπου 40 λεπτά και δεν απαιτείται συνήθως νοσηλεία. Η επέμβαση γίνεται με laser, νυστέρι ή ραδιοσυχνότητες. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης γίνεται μια μικρή τομή στο εσωτερικό της μύτης και διορθώνεται η “κυρτότητα” του διαφράγματος. Γίνεται, όπως λέμε, ευθειασμός του ρινικού διαφράγματος.  Όπου απαιτείται, γίνεται ταυτόχρονα και καυτηριασμός των ρινικών κογχών. Μετεγχειρητικά δεν υπάρχει πόνος, οίδημα ή μελανιές. Βασικό στοιχείο της επιτυχίας της επέμβασης είναι η εμπειρία του χειρουργού, έτσι ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, χωρίς την πρόκληση βλαβών στη μύτη.

Μπορεί να γίνει στο ίδιο χειρουργείο και ρινοπλαστική;

Βεβαίως και μπορεί να γίνει μαζί. Μάλιστα υπάρχει το πλεονέκτημα ότι αποφεύγεται ένα επιπλέον χειρουργείο. Έτσι βελτιώνεται η αναπνοή και διορθώνουμε το σχήμα της μύτης. Δεν υπάρχει καμία διαφορά στο χρόνο νοσηλείας . Το μόνο που απαιτείται είναι επιπλέον χειρουργικός χρόνος, στον οποίο βελτιώνουμε την εμφάνιση και τις αναλογίες της μύτης.

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για την εγχείρηση του ρινικού διαφράγματος;

Η επέμβαση καλό είναι να γίνεται μετά την ηλικία των 17-18 ετών, όπου έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του κρανίου.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Ελέγξτε τις πιθανές εμβοές σας με το παρακάτω διαγνωστικό τέστ. Απαντήστε στις παρακάτω ερωτήσεις και αθροίστε τους πόντους σας. Στη συνέχεια δείτε σε ποια βαθμίδα ανήκετε. Στο κέντρο μας μέσω των κατάλληλων διαγνωστικών εξετάσεων και θεραπειών μειώνουμε την ένταση στις εμβοές στα αυτιά κατά δύο βαθμίδες τουλάχιστον. Αφού απαντήσετε και υπολογίσετε το σκορ, πάρτε τηλέφωνο και κλείστε ένα ραντεβού για να δώσουμε λύση στο πρόβλημα σας.

ΑΘΡΟΙΣΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΝΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ  ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Πόσο συχνή είναι η παιδική βαρηκοΐα;

Η βαρηκοΐα είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από μείωση της ακοής. Στα παιδιά απαντάται σε συχνότητα 3-4‰, όπου το 1 στα 1000 εμφανίζει σοβαρή βαρηκοΐα, γεγονός το οποίο θα επηρεάσει σημαντικά την επικοινωνία καθώς και την μετέπειτα εξέλιξή του.
Η διάγνωσή της είναι απαραίτητο να γίνει όσο το δυνατό συντομότερα για τη σωστή ανάπτυξη των επικοινωνιακών δεξιοτήτων του παιδιού.

Παρόλα αυτά υπολογίζεται ότι σ’ ένα ποσοστό της τάξης του 50%, η ύπαρξη βαρηκοΐας, καθυστερεί πολύ στο να προκαλέσει την υποψία των γονιών για την ύπαρξή της, δημιουργώντας προβλήματα λόγου και διάφορες συναισθηματικές και ψυχολογικές διαταραχές στο παιδί.

Τι θα πρέπει να παρατηρήσει ο γονέας;

Ο γονέας θα πρέπει να παρατηρεί πολύ προσεχτικά το παιδί και να προβληματιστεί αν δεν ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένα ηχητικά ερεθίσματα, πριν απευθυνθεί σε ειδικό ωτορινολαρυγγολογικό κέντρο, όπως:
• Να προβληματισθεί αν συνηθισμένοι ήχοι όπως το χτύπημα του τηλεφώνου, του κουδουνιού ή της μουσικής δεν αποσπούν την προσοχή του.
• Εάν δεν αντιδρά στρίβοντας το κεφάλι για να παρατηρήσει τους διάφορους ήχους που ακούγονται στο πλάι του (και δεν έχει οπτική επαφή) όπως το κτύπημα μιας κουδουνίστρας.
• Όταν δεν στρέφει το βλέμμα του ακούγοντας το όνομά του και δεν εμπλουτίζει συνεχώς το λεξιλόγιο του με καινούργιες λέξεις.
Στα παιδιά 2-3 ετών θα πρέπει παρατηρήσουμε:
• Εάν δείχνει ενδιαφέρον για το περιβάλλον και τα αντικείμενα που υπάρχουν γύρω του γύρω του με ερωτήσεις του τύπου ‘’τι ‘’ και ‘’ γιατί’’
• Εάν χρησιμοποιεί μικρές προτάσεις για επικοινωνία και σταδιακά να ξεκινά να χρησιμοποιεί ποιο σύνθετες συντακτικά προτάσεις.
Στα παιδιά 3-4 ετών θα πρέπει:
• Να χρησιμοποιεί σύνθετες συντακτικές προτάσεις
• Να διηγείται ιστορίες από το παρελθόν
• Ο λόγος θα πρέπει να είναι πλήρως κατανοητός, παρόλο που θα κάνει μικρά συντακτικά λάθη

Ποιοι παράγοντες προδιαθέτουν ένα παιδί στο να αναπτύξει βαρηκοΐα;

Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο να είναι ένα παιδί βαρήκοο είναι: οικογενειακό ιστορικό βαρηκοΐας, παραμονή στη μονάδα νεογνών περισσότερο από 48 ώρες, θεραπεία με ωτοτοξικά φάρμακα(συνήθως για λοιμώξεις), ανατομικές ανωμαλίες του αυτιού και του κεφαλιού κατά τη γέννηση, μικροβιακή μηνιγγίτιδα, παρατεταμένος ίκτερος, λοιμώξεις κατά τη γέννηση όπως ερυθρά, έρπης, τοχοπλάσμωση, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοιό, σύνδρομα όπως Down, Turner, Usher, τραυματισμός στο κεφάλι, νευρολογικές διαταραχές.

Πως γίνεται η εκτίμηση μιας πιθανής βαρηκοΐας;

Η εκτίμηση της ακοής σε βρέφη και μικρά παιδιά γίνεται σε εξειδικευμένα ωτορινολαρυγγολογικά κέντρα με την χρήση κατάλληλων μηχανημάτων και εξειδικευμένου προσωπικού.

Μετά από λεπτομερή κλινική εξέταση για τον αποκλεισμό υπάρξεως κάποιων ανατομικών ανωμαλιών γίνεται έλεγχος για την ύπαρξη ακοής με την παρατήρηση της αντίδρασης του παιδιού σε ακουστικά ερεθίσματα και στην συνέχεια, με την βοήθεια μηχανημάτων, εκτιμούνται τα διάφορα επιμέρους τμήματα της ακουστικής οδού.

Η εξέταση μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία από τη δεύτερη μέρα μετά τη γέννηση.
Με τη βοήθεια των ωτοακουστικών εκπομπών μελετάμε τη λειτουργία των έξω τριχωτών κυττάρων του κοχλία του αυτιού. Πρόκειται για μια μέθοδο εντελώς ανώδυνη που δεν προκαλεί καμία ενόχληση στο εξεταζόμενο βρέφος ή παιδί και μας επιτρέπει τον αντικειμενικό έλεγχο της ακοής. Η εξέταση γίνεται με την τοποθέτηση ειδικού αισθητήρα στο αυτί του παιδιού, ο οποίος αποτελείται από ένα μικρόφωνο, μεγάφωνο και από ειδικά ακουστικά φίλτρα. Έτσι δίνοντας ηχητικά ερεθίσματα στο αυτί του παιδιού λαμβάνουμε σήματα από τα τριχωτά κύτταρα του κοχλία του αυτιού. Η παρουσία τέτοιων σημάτων ωτοακουστικών εκπομπών αποτελεί απόδειξη λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων. Μη λειτουργία των έξω τριχωτών κυττάρων προκαλεί βαρηκοΐα της τάξεως των 40-50 dB. Σ’ αυτή την περίπτωση το βρέφος πρέπει να εξετασθεί με τη βοήθεια των ακουστικών προκλητών δυναμικών εγκεφαλικού στελέχους..
Η εξέταση των ακουστικών προκλητών δυναμικών του εγκεφαλικού στελέχους είναι μια μέθοδος καταγραφής της ηλεκτρικής δραστηριότητας του κοχλία και του εγκεφαλικού στελέχους μετά την χορήγηση ακουστικών ερεθισμάτων. Γίνεται μόνο σε εξειδικευμένα ωτορινολαρυγγολογικά κέντρα με τη χρήση ειδικού εξοπλισμού. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης τοποθετούνται ακουστικά στο παιδί ενώ αυτό κοιμάται και ταυτόχρονα τοποθετούνται αισθητήρες στο κεφάλι και πίσω από τα αυτιά του παιδιού. Καθώς οι ήχοι μετατρέπονται σε ηλεκτρική ενέργεια στο αυτί του παιδιού, μετρούνται τα δυναμικά που εκλύονται από το ακουστικό νεύρο και το εγκεφαλικό στέλεχος. Έτσι παίρνουμε πληροφορίες για το αν ακούει το παιδί ή όχι και για το είδος και τη σοβαρότητα της βαρηκοΐας.
Στα παιδιά μετά την ηλικία των 4 ετών μπορεί να πραγματοποιηθεί ακοόγραμμα. Η εξέταση αυτή απαιτεί την συνεργασία του παιδιού και γι’ αυτό γίνεται μετά από αυτή την ηλικία. Κατά την εκτέλεση του ακοογράμματος τοποθετούνται ακουστικά και δίνονται ήχοι διαφορετικών συχνοτήτων και εντάσεων στο κάθε αυτί ξεχωριστά. Από τις απαντήσεις που παίρνουμε έχουμε ακριβή εικόνα της ακουστικής οξύτητας του παιδιού συνολικά.
Στην συνέχεια ακολουθεί η θεραπεία η οποία ανάλογα με την αιτία και το βαθμό της βαρηκοΐας μπορεί να είναι φαρμακευτική, χειρουργική ή να απαιτεί την προσαρμογή ακουστικών βαρηκοΐας με ταυτόχρονη παρακολούθηση εκτός από ωτορινολαρυγγολόγο και από λογοθεραπευτή.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος