News-Articles | ΩΡΛ - Orila Center

Ίλιγγος και ταξίδι με αεροπλάνο. Τι πρέπει να προσέξουμε;

Πολλοί άνθρωποι που ζαλίζονται, δύσκολα αποφασίζουν να ταξιδέψουν με αεροπλάνο. Ανησυχούν μήπως επιδεινωθεί η ζάλη που έχουν ή μήπως η πτήση επηρεάσει το αίτιο που τους προκαλεί τον ίλιγγο. Οι πτήσεις με αεροπλάνο δύο πράγματα μας κάνουν. Καταρχήν, προκαλούν την ασθένεια των ταξιδιωτών. Επιπλέον, μπορεί να ερεθίσουν το όργανο του αυτιού μέσω των αλλαγών της πίεσης.

Ταξιδεύοντας με αεροπλάνο, ο βασικός κίνδυνος που διατρέχει το αυτί μας, λόγω της πτήσης, προέρχεται από τις αυξομειώσεις της πίεσης που δημιουργούνται στις καμπίνες. Είναι προτιμότερο να επιλέγουμε τα μεγάλα αεροπλάνα, διότι έχουν λιγότερες αυξομειώσεις από τα μικρά.

Το Orila Center συστήνει αν επιτρέπεται ή όχι το ταξίδι με αεροπλάνο, σε ασθενείς με τις παρακάτω παθήσεις:
• Περιλεμφικό συρίγγιο: Αποφύγετε να ταξιδέψετε, διότι μπορεί να επιδεινώθει η ακοή και ο ίλιγγος.
• Δυσλειτουργία ευσταχιανούς σαλπιγγας: Η πτήση μπορεί να προκαλέσει πόνο στο αυτί.
• BPPV (καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως): Δεν διατρέχετε μεγάλο κίνδυνο. Η πτήση μπορεί να προκαλέσει προσωρινό ίλιγγο, ειδικά αν τα καθίσματα έχουν κλίση.
• Λαβυρινθίτιδα ή αιθουσαία νευρίτιδα: Μπορείτε να ταξιδέψετε.
• Αμφοτερόπλευρη μείωση λειτουργίας του λαβυρίνθου: Μπορείτε να ταξιδέψετε.
• Ακουστικό νευρίνωμα: Μπορείτε να ταξιδέψετε.
• Νόσος Meniere: Η πτήση μπορεί να προκαλέσει προσωρινό ίλιγγο, λόγω αυξομειώσεων της πίεσης.
• Ίλιγγος κεντρικής αιτιολογίας: Συνήθως μπορείτε να ταξιδέψετε.
• Διάτρηση τυμπάνου: Μπορείτε να ταξιδέψετε. Στην πραγματικότητα ένα διάτρητο αυτί είναι πιθανό να έχει λιγότερα προβλήματα από ένα φυσιολογικό.
• Χρόνια ωτίτιδα, εκκριτική μέση ωτίτιδα, ατελεκτασία, προηγούμενο χολοστεάτωμα: Μπορείτε να ταξιδέψετε.
• Μη διαγνωσμένος ίλιγγος: Συνήθως μπορείτε να ταξιδέψετε, αλλά καλό θα ήταν να προηγηθεί έλεγχος.

Πώς πρέπει να διαχειριστείτε τις αυξομειώσεις της πίεσης κατά την πτήση;

Σε περίπτωση κρυολογήματος ή ρινικής συμφόρησης, καλό είναι να αποφύγετε το ταξίδι. Αν βέβαια πρέπει να ταξιδέψετε, φροντίζετε να διατηρείτε την ευσταχιανή σάλπιγγα ανοιχτή, όταν η πίεση στην καμπίνα αλλάζει, συνήθως 30 λεπτά μετά την απογείωση και 30 λεπτά πριν την προσγείωση.
Ο πιο απλός τρόπος να διατηρήσουμε την ευσταχιανή σάλπιγγα ανοιχτή είναι η κατάποση υγρών ή το μάσημα τσίχλας. Μπορείτε να έχετε μαζί σας ένα μπουκάλι νερό για τον σκοπό αυτό. Η εφαρμογή αέρα στο μέσο αυτί δεν προτείνεται, διότι ενέχει τον κίνδυνο της διάτρησης του τυμπάνου.

Συμβουλές για να μειώσετε τα επεισόδια ιλίγγου

1. Να αποφύγετε απότομες αλλαγές θέσεων. Συγκεκριμένα μην στρίβετε από τη μια πλευρά στην άλλη και μην σηκώνεστε γρήγορα.
2. Να αποφύγετε ακραίες θέσεις της κεφαλής, όπως κοιτάζοντας ψηλά ή στρίβοντας απότομα.
3. Να προσπαθήσετε να μειώσωτε την κατανάλωση ουσιών, που εξασθενούν τον οργανισμό, όπως νικοτίνη, καφεϊνη και αλάτι.
4. Να ελαχιστοποιήσετε την έκθεση σε καταστάσεις, που επιδεινώνουν τον ίλιγγο, όπως στρες, άγχος ή ουσίες στις οποίες είστε αλλεργικοί.

Συμβουλές για να μειώσετε τον ίλιγγο των ταξιδιωτών

1. Πάντα θα συχρονίζετε τα μάτια σας, ώστε να βλέπουν αυτό που το σώμα και το εσωτερικό του αυτιού νοιώθει. π.χ στο αεροπλάνο καθόμαστε κοντά στο παράθυρο και κοιτάζουμε έξω. Επιλέγουμε μια θέση προς τα φτερά, όπου η κίνηση είναι ελάχιστη.
2. Μην διαβάζετε ενώ ταξιδεύετε.
3. Μην μιλάτε ή κοιτάτε κάποιον άλλο επιβάτη, που έχει τον ίλιγγο των ταξιδιωτών.
4. Αποφύγετε δυνατές οσμές και πικάντικες ή λιπαρές τροφές.

Βιβλιογραφία

Vestibular Asociation

Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ίλιγγος προερχόμενος από 3D ταινίες. Γιατί συμβαίνει; Τι προκαλεί τον ίλιγγο αυτού του τύπου;

ίλιγγος, ζάλη — ίλιγγος προερχόμενος από 3D ταινίες

Αν πιάσατε τον εαυτό σας να ζαλίζεται, ενώ παρακολουθείτε μια 3-D ταινία δεν θα πρέπει να ξαφνιάζεστε, καθώς σύμφωνα με έρευνα το 55% περίπου των ατόμων που φορούν τα ειδικά γυαλιά για 3D ταινίες εκφράζουν διάφορα παράπονα μετά την εμπειρία τους αυτή. Τα πιο συχνά παράπονα των φίλων του σινεμά είναι ο πονοκέφαλος, ο ίλιγγος , η ζαλάδα και η κούραση των ματιών, είτε αυτά είναι κλειστά, είτε ανοιχτά.
Για να καταλάβουμε τη δυσφορία που παρατηρείται στους θεατές 3D ταινιών, θα πρέπει να ερμηνεύσουμε το φαινόμενο της κινέτωσης .Πρόκειται για μία κατάσταση, όπου υπάρχει δυσαρμονία μεταξύ των πληροφοριών κίνησης που παίρνουμε με τα μάτια και της ικανότητας του σώματος να διατηρεί από μόνο του την ισορροπία του. Υπεύθυνο για την διατήρηση της ισορροπίας είναι το αιθουσαίο σύστημα, το οποίο είναι τοποθετημένο στο εσωτερικό του αυτιού.

Το αιθουσαίο στέλνει συνεχώς πληροφορίες στα νεύρα που ελέγχουν τα μάτια, καθώς επίσης και στους μύες των ματιών. Όταν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ του αιθουσαίου συστήματος και του τι φαινομενικά βλέπουν τα μάτια μας, αρχίζουμε να αισθανόμαστε συμπτώματα όπως: ίλιγγος, ναυτία, ζαλάδα και κούραση. Το πιο δυσάρεστο από αυτά τα συμπτώματα είναι ο ίλιγγος, ο οποίος συχνά συνοδεύεται με έμετο.
Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι γιατί ο εγκέφαλος λειτουργεί ως ̎μεσάζων̎ μεταξύ των ματιών και του αιθουσαίου συστήματος. Αν το αιθουσαίο σύστημα στέλνει εντολή στον εγκέφαλο ότι είμαστε ακίνητοι, αλλά τα μάτια δίνουν εντολή ότι βρισκόμαστε σε κίνηση, ο εγκέφαλος κάνει μία ακούσια αντίδραση σε αυτήν την ασυμφωνία. Ο εγκέφαλος μπερδεύεται και πιστεύει ότι βρισκόμαστε υπό την επήρεια κάποιας τοξίνης. Επομένως, προκαλεί έμετο σε μια προσπάθεια να απομακρύνει την τοξίνη από το σώμα μας.

Πώς μπορούμε να εμποδίσουμε την εμφάνιση του ίλιγγου από τις 3D ταινίες;

Ένας από τους καλύτερους τρόπους να αντιμετωπίσουμε τον ίλιγγο προερχόμενο από 3D ταινίες είναι απλά να κλείσουμε το ένα από τα δύο μας μάτια για ένα λεπτό. Αυτή η κίνηση θα ακυρώσει την ασυμφωνία που υπάρχει στον εγκέφαλο μας, μεταξύ του ακίνητου σώματος μας και του φαινομενικά κινητού περιβάλλοντος, που παρακολουθούμε. Αν ο ίλιγγος χειροτερεύει πρέπει να προσπαθήσουμε να κλείσουμε και τα δύο μας μάτια για λίγο, εφόσον βρισκόμαστε στην αίθουσα ενός σινεμά. Αν είμαστε στο σπίτι, είναι καλύτερο να σταματήσουμε την ταινία και να επιστρέψουμε αργότερα. Ένας άλλος τρόπος αντιμετώπισης είναι να καθίσουμε στις πίσω θέσεις της αίθουσας του σινεμά, έχοντας αποχωριστεί τα 3D γυαλιά μας. Αν παρόλα αυτά, ο ίλιγγος επιμένει η καλύτερη συμβουλή είναι απλά να μην κοιτάμε την οθόνη ή να αποχωρήσουμε. Θεραπευτικά θα πρέπει άμεσα να συμβουλευτούμε έναν ωτορινολαρυγγολόγο εξειδικευμένο σε θέματα ιλίγγου.

Βιβλιογραφία

Mayo-Clinic

NBC News

Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. Διάγνωση και θεραπεία με ασκήσεις για τον ίλιγγο θέσεως.

Τι είναι ο ίλιγγος θέσεως;

Ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως (BPPV) είναι μια διαταραχή του εσωτερικού ωτός. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι τα σύντομα επεισόδια ιλίγγου (ζάλης) όταν αλλάζει απότομα η θέση του κεφαλιού. Περίπου το 20% των περιπτώσεων ιλίγγου οφείλονται στον ίλιγγο θέσεως.

Τι προκαλεί τον ίλιγγο θέσεως;

Ο ίλιγγος θέσεως οφείλεται στην μετακίνηση μικροσκοπικών κρυστάλλων, τους ωτολίθους. Οι ωτόλιθοι είναι κρύσταλλοι ανθρακικού ασβεστίου οι οποίοι φυσιολογικά εντοπίζονται στο ελλειπτικό κυστίδιο του αυτιού. Η ζαλάδα εμφανίζεται όταν οι κρύσταλλοι μετατοπίζονται από το ελλειπτικό κυστίδιο στους ημικυκλικούς σωλήνες του λαβυρίνθου. Η μετατόπιση των ωτολίθων μπορεί να προκύψει είτε από τραυματισμό του ελλειπτικού κυστιδίου, είτε από λοίμωξη ή διαταραχή του εσωτερικού του αυτιού ή απλά λόγω προχωρημένης ηλικίας. Όταν αλλάζει η θέση του κεφαλιού, οι ωτόλιθοι μετακινούνται μέσα στους ημικυκλικούς σωλήνες του λαβυρίνθου με αποτέλεσμα να εμφανίζεται η ζάλη. Η ζάλη υποχωρεί όταν οι ωτόλιθοι σταματήσουν να κινούνται.

Ποια είναι τα συμπτώματα του ιλίγγου θέσεως;

Τα συμπτώματα του είναι η ζάλη ή ο ίλιγγος, η κεφαλαλγία, η αστάθεια και η ναυτία. Τα συμπτώματα αυτά σχετίζονται κυρίως με την αλλαγή θέσης του κεφαλιού αναφορικά με τη βαρύτητα. Καθώς σηκωνόμαστε από το κρεβάτι, καθώς αλλάζουμε πλευρά στο κρεβάτι ή γέρνοντας το κεφάλι για να κοιτάξουμε προς τα πάνω είναι κινήσεις γνωστές ως «πρόβλημα». Ο ίλιγγος θέσεως μπορεί να εμφανιστεί για μερικές εβδομάδες, στη συνέχεια να σταματήσει και να εμφανιστεί ξανά αργότερα.

Πως μπορούμε να διαγνώσουμε τον ίλιγγο θέσεως;

Στο κέντρο μας εκτελούμε πλήρη νευροωτολογικό έλεγχο για τη διάγνωσή του. Μετά από λεπτομερές ιστορικό ακολουθεί η κλινική εξέταση και στην συνέχεια πραγματοποιούμε εξειδικευμένες εξετάσεις για τη μελέτη της λειτουργίας της ακουστικής και της αιθουσαίας οδού. Βασικό μέρος της διάγνωσης του ιλίγγου θέσεως είναι το Dix-Hallpike test.Το τέστ περιλαμβάνει την παρατήρηση των ματιών έχοντας το κεφάλι και το σώμα τοποθετημένα σε συγκεκριμένες θέσεις. Το τέστ αυτό αποτελεί τμήμα ενός εργαστηριακού τέστ που πραγματοποιούμε, το οποίο ονομάζεται ηλεκτρονυσταγμογράφημα.

Ποια είναι η θεραπεία του ιλίγγου θέσεως;

Για τη θεραπεία του ιλίγγου θέσεως εφαρμόζουμε τα ακόλουθα:

1.Ασκήσεις για τον ίλιγγο θέσεως που εκτελούμε στο κέντρο μας

(οι χειρισμοί του Epley και του Semont)

Οι χειρισμοί Epley και του Semont που πήραν τα ονόματα τους από τους δημιουργούς τους, είναι θεραπείες που εκτελούμε. Αυτές οι ακήσεις σκοπεύουν ακριβώς να μετακινήσουν τους ωτόλιθους από τους ημικυκλικούς σωλήνες του λαβυρίνθου σε μια λιγότερο ευαίσθητη θέση μέσα στο εσωτερικό του αυτιού. Ανάλογα με το είδος του ιλίγγου θέσεως επιλέγουμε την κατάλληλη θεραπεία για τον ασθενή μας. Κάθε μια συνεδρία διαρκεί περίπου 15 λεπτά και ανακουφίζει τα συμπτώματα στο 80% των ασθενών. Στο υπόλοιπο 20% ίσως χρειαστεί να υποβληθούν σε δεύτερη συνεδρία ή σε χειρισμό του Brandt-Daroff.

Με το χειρισμό του Epley που πραγματοποιούμε στο κέντρο μας παρακολουθούμε τις κινήσεις των ματιών με τη βοήθεια του ηλεκτρονυσταγμογραφήματος, ενώ κινούμε το κεφάλι σε 5 θέσεις, διατηρώντας το κάθε θέση για περίπου 30 δευτερόλεπτα.

Με το χειρισμό του Semont μετακινούμε το σώμα του ασθενούς, που βρίσκεται ξαπλωμένο από τη μια πλευρά στην άλλη. Οι χειρισμοί αυτοί δε γίνονται σε ασθενείς με προβλήματα στον λαιμό και την πλάτη.

2. Φαρμακευτική αγωγή.

Αφού γίνουν οι κατάλληλοι χειρισμοί στο κέντρο μας δίνουμε στη συνέχεια φαρμακευτική αγωγή την οποία θα πρέπει να λάβει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

3. Ασκήσεις για τον ίλιγγο θέσεως στο σπίτι (Ασκήσεις Brandt-Daroff)

Για τον ίλιγγο θέσεως προτείνουμε τις ασκήσεις του Brandt-Daroff στο σπίτι. Αυτές σε περίπτωση που έχει προηγηθεί συνέδρια με χειρισμούς Εpley ή Semont πρέπει να ξεκινήσουν 1 εβδομάδα μετά . Οι ασκήσεις αυτές είναι αναγκαίο να γίνουν σε επίπεδη επιφάνεια, χωρίς μαξιλάρι.

Αυτές περιλαμβάνουν:

Α)Ξεκινήστε καθηστός στην άκρη του κρεβατιού με τα πόδια κάτω.(θέση 1)

Β)Στρίψτε το κεφάλι σας 45°προς τα αριστερά και ξαπλώστε στη δεξιά πλευρά(θέση 2)Όταν θα βρίσκεσαι ξαπλωμένος από τη δεξιά πλευρά, το κεφάλι θα πρέπει να βρίσκεται σε γωνία 45° γυρισμένο στο μέσο μεταξύ επίπεδης επιφάνειας και οροφής. Μένετε στη θέση αύτη για 30 δευτερόλεπτα. Αν είστε ακόμη ζαλισμένοι, μείνετε μέχρι η ζαλάδα να υποχωρήσει.

Γ)Μετά σηκωθείτε πάνω σε θέση καθιστή.(θέση 3) Μείνε στη θέση αυτή για 30 δευτερόλεπτα.

Δ)Κατόπιν γυρίστε το κεφάλι δεξιά με γωνία 45° και ξάπλωσε στην αριστερή πλευρά (θέση 4) και μείνετε στη θέση αυτή για 30 δευτερόλεπτα ή μέχρι η ζαλάδα να υποχωρήσει.

Ε)Επέστρεψε στη θέση 1 για 30 δευτερόλεπτα.

Αυτή είναι μια πλήρης άσκηση. Στη συνέχεια εκτελούμε 5 επαναλήψεις που διαρκούν 10περίπου λεπτά για να ολοκληρωθούν και θα πρέπει να εκτελούνται κάθε πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Οι ασκήσεις του Brandt-Daroff θα πρέπει να γίνουν για δύο βδομάδες ,3 σετ κάθε μέρα,ή για τρεις εβδομάδες,2 σετ κάθε ημέρα (52 σετ συνολικα) Στους περισσότερους ασθενείς, η ολοκληρωτική ανακούφιση από τα συμπτώματα επιτυγχάνεται μετά από 30 σετ, ή γύρω στις 10 ημέρες.

Ρινικές Κόγχες

Τι είναι οι ρινικές κόγχες;

Οι ρινικές κόγχες βρίσκονται στο πλάγιο τοίχωμα της μύτης κατά μήκος της ρινικής αναπνευστικής οδού. Σε κάθε πλευρά της μύτης υπάρχουν τρεις; Οι κάτω, οι μέσες και οι άνω. Οι κάτω είναι οι μεγαλύτερες σε μέγεθος καλύπτονται από παχύ βλεννογόνο και αποτελούνται από πλούσιο αγγειακό δίκτυο και ορώδεις, οροβλεννώδεις αδένες.

Ποια είναι η λειτουργία των ρινικών κογχών;

Η λειτουργία των κάτω ρινικών κογχών είναι η θέρμανση, η εφύγρανση και ο καθαρισμός του εισπνεόμενου αέρα. Σε φυσιολογική αναπνοή εν ηρεμία, περνούν από τη μύτη 6 λίτρα αέρα ανά λεπτό. Η θέρμανση του εισπνεόμενου αέρα γίνεται με ακτινοβολία θερμότητας μέσω του πλούσιου αγγειακού του βλεννογόνου των κογχών, επιτυγχάνοντας παραπλήσια θερμοκρασία του εισπνεόμενου αέρα με αυτή του σώματος. Η εφύγρανση επιτυγχάνεται με εξάτμιση βλέννης από το στρώμα που καλύπτει το βλεννογόνο τους, ενώ ο καθαρισμός περιλαμβάνει την απομάκρυνση ξένων σωμάτων και αιωρούμενων σωματιδίων.

Γιατί προκαλείται η υπερτροφία των ρινικών κογχών;

Το μέγεθος των κάτω ρινικών κογχών έχει την ιδιότητα να αυξομειώνεται σημαντικά. Έτσι μετά από ένα κοινό κρυολόγημα έχουμε ρινική συμφόρηση και υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών. Αυτό μπορεί να συμβεί και μετά από φαρμακευτική αγωγή , η μετά από ορμονικές αλλαγές κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το πρόβλημα είναι όταν έχουμε μια μόνιμη διόγκωση των κογχών τη λεγόμενη υπερτροφία τους. Αιτία είναι η χρόνια φλεγμονή της μύτης, η αλλεργική ρινίτιδα, η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος.

Ποια είναι τα συμπτώματα της υπερτροφίας των ρινικών κογχών;

Το κύριο σύμπτωμα είναι δυσχέρεια ρινικής αναπνοής και ρινική συμφόρηση. Η διόγκωση των κογχών μπορεί να προκαλέσει αίσθημα πίεσης στην μύτη και το πρόσωπο, το οποίο μπορεί να μεταφέρεται από τη μία πλευρά στην άλλη. Συχνά μπορεί να υπάρχει αίσθημα κόπωσης και πονοκέφαλος. Επίσης η χρόνια υπερτροφία των ρινικών κογχών προκαλεί διαταραχές ύπνου με απότομες αφυπνίσεις και αίσθημα ξηρότητας στο λαιμό. Ο αυξημένος όγκος των κογχών προκαλεί δυσκολίες στην παροχέτευση των παραρρινίων κόλπων και συχνές φλεγμονές των παραρρινίων κόλπων και συχνότερα των ιγμόρειων.

Πως αντιμετωπίζεται η υπερτροφία στις ρινικές κόγχες;

Φαρμακευτική αγωγή εφαρμόζουμε στα πρώτα στάδια, προτού συστήσουμε οποιαδήποτε χειρουργική μέθοδο. Βασικό σημείο είναι η αποφυγή των ερεθιστικών παραγόντων όπως καπνός, χημικά, έκθεση σε αλλεργιογόνα. Πραγματοποιούμε επίσης αλλεργικά τεστ για να εντοπίσουμε το υπεύθυνο παράγοντα.
Όταν η υπερτροφία των ρινικών κογχών γίνεται μόνιμη, δεν ανταποκρίνονται πλέον στη φαρμακευτική αγωγή και εφαρμόζουμε τη χειρουργική θεραπεία. Στο παρελθόν το πρόβλημα αντιμετωπιζόταν με κογχοτομή, με υποβλεννογόνια δηλαδή αφαίρεση του οστού των ρινικών κογχών και μέρους των ρινικών κογχών. Αυτό απαιτούσε το κλείσιμο της μύτης με επιπωματισμό και το αποτέλεσμα δεν ήταν μόνιμο. Επίσης η επούλωση ήταν δύσκολη με τη δημιουργία κρουστών.
Η σύγχρονη αντιμετώπιση της υπερτροφίας των ρινικών κογχών περιλαμβάνει το καυτηριασμό τους με ραδιοσυχνότητες ή laser και της κογχοπλαστικής με ειδικό μικροτόμο (microdebrider assisted inferior turbinoplasty). Η διαδικασία είναι γρήγορη, αναίμακτη και ανώδυνη. Πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία σε λιγότερο από 30 λεπτά. Το επιθήλιο των ρινικών κογχών με τις δύο πρώτες μεθόδους παθαίνει τις ελάχιστες θερμικές βλάβες, διατηρεί τη φυσιολογική λειτουργία του και αποφεύγεται ο σχηματισμός κρουστών και το κλείσιμο της μύτης με επιπωματισμό. Mε την κογχοπλαστική, μέσω της εισόδου, από μια μικρή οπή ενός ειδικού μικροτόμου πετυχαίνουμε την αφαίρεση της περίσσιας του ιστού εσωτερικά, χωρίς να πειράξουμε καθόλου την εξωτερική στοιβάδα της κόγχης. Αμέσως μετά την επέμβαση παρατηρείται βελτίωση της αναπνοής και το τελικό αποτέλεσμα εμφανίζεται στις 3-6 εβδομάδες. Μετεγχειρητικός πόνος δεν παρατηρείται και αμέσως μετά την επέμβαση ο ασθενής επιστρέφει στις φυσιολογικές του δραστηριότητες.

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές από την χειρουργική αντιμετώπιση των ρινικών κογχών με ραδιοσυχνότητες ή laser ;
Μέχρι σήμερα δεν έχουν παρατηρηθεί επιπλοκές. Δεν απαιτείται κλείσιμο της μύτης με επιπωματισμό, ούτε η λήψη αναλγητικών. Σχηματισμός κρουστών μπορεί να συμβεί τις πρώτες μέρες, αλλά η κατάσταση αυτή βελτιώνεται γρήγορα με πλύσεις με φυσιολογικό ορό.

Ρινικές Κόγχες

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Ίλιγγος: αιτιολογία, διάγνωση, θεραπεία.

Ως ίλιγγος περιγράφεται η ψευδαίσθηση της κίνησης του ασθενή, που εκδηλώνεται :

Με την έννοια της περιστροφής
Με την έννοια της ώθησης ή της αιώρησης του σώματος προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω
Με την έννοια της τάσης για πτώση του σώματος

Ο ασθενής βέβαια σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και τις περισσότερες φορές παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά δεν είναι επικίνδυνα.

Στον ανθρώπινο οργανισμό υπάρχουν δύο όργανα ισορροπίας, οι λαβύρινθοι, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε κάθε αυτί και στέλνουν πληροφορίες στα κέντρα ισορροπίας του εγκέφαλου. Οι πληροφορίες αυτές είναι βασικές για την διατήρηση της ισορροπίας του σώματος και κάθε φορά που κάποιος από τους δύο λαβύρινθους ερεθίζεται ή παρουσιάζει έκπτωση της λειτουργίας του , επέρχεται διαταραχή της ισορροπίας των ερεθισμάτων που στέλνονται στον φλοιό του εγκεφάλου, ο οποίος τα ερμηνεύει ως κίνηση και το αποτέλεσμα είναι αίσθημα ζάλης, περιστροφής, αστάθεια στη βάδιση, απώλεια στήριξης, με την συνοδεία πιθανότατα ναυτίας και εμέτων.

Δεν πρέπει να συγχέεται με ο ίλιγγος με το αίσθημα ζάλης το οποίο εμφανίζεται με την μορφή με την λιποθυμίας, πτώσης στο κενό, διαταραχής της οράσεως, ορθοστατικής υπότασης, κρίσεων πανικού με υπεραερισμό, ή ακόμα και απώλεια συνείδησης που δεν είναι λαβυρινθικής αιτιολογίας.

Συνήθως σ’ ένα ποσοστό 80% οφείλεται σε ενδολαβυρινθικές βλάβες ή σε βλάβες της αιθουσαίας οδού, ενώ σ ‘ένα μικρότερο ποσοστό οφείλεται σε βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος(σκλήρυνση κατά πλάκας, αγγειακά εμφράγματα ή αιμορραγίες του εγκεφάλου, όγκοι, αποστήματα εγκεφάλου, παρεγκεφαλίδας κ.α.), ψυχογενή αίτια, παρενέργειες από φάρμακα, ορθοστατική υπόταση, υπογλυκαιμία κ.α.

Τα αίτια του ιλίγγου περιφερικής αιτιολογίας περιλαμβάνουν:

Αιθουσαία νευρωνίτιδα. Χαρακτηρίζεται από έντονο ίλιγγο, και εμέτους, εισβάλει απότομα και διαρκεί από λίγες μέρες έως τρεις εβδομάδες. Οποιαδήποτε κίνηση της κεφαλής επιδεινώνει στην αρχή τα συμπτώματα και γι’ αυτό ο ασθενής αποφεύγει οποιαδήποτε κίνηση. Ο άρρωστος συχνά πάσχει ή αναρρώνει από μία ιογενή λοίμωξη και γι’ αυτό πιθανολογείται ως αιτία ιογενή λοίμωξη που προσβάλει το αιθουσαίο νεύρο.
Νόσος του Meniere. Ονομάζεται και ενδολεμφικός ύδρωπας λόγω της αυξήσεως της πιέσεως της ενδολέμφου του έσω ωτός και χαρακτηρίζεται από βαρηκοΐα, εμβοές και ίλιγγο. Η βαρηκοΐα παρουσιάζει διακυμάνσεις παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά την διάρκεια των επεισοδίων και βελτίωση μετά το πέρας τους.
Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση σύντομων επεισοδίων έντονου ιλίγγου όταν ο ασθενής λάβει μια συγκεκριμένη θέση. Η χαρακτηριστική θέση είναι η ύπτια με την κεφαλή στραμμένη προς τα πλάγια, ώστε ο πάσχων λαβύρινθος να είναι προς τα κάτω. Η θεραπεία περιλαμβάνει το χειρισμό του Epley που διενεργείται από έμπειρο ωτορινολαρυγγολόγο παρουσιάζοντας βελτίωση των συμπτωμάτων σε ποσοστό 90%
Ακουστικό νευρίνωμα. Πρόκειται για ένα καλοήθη βραδέως αυξανόμενο όγκο που χαρακτηρίζεται από μονόπλευρη βαρηκοΐα, εμβοές και ίλιγγο. Η βαρηκοΐα είναι προοδευτική και αφορά στην αρχή κυρίως τις υψηλές συχνότητες
Αμφοτερόπλευρη δυσλειτουργία λαβυρίνθων. Είναι μια σπάνια διαταραχή η οποία μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη
Διάσειση του λαβυρίνθου. Προκαλείται μετά από κάκωση της κεφαλής και ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει ταυτόχρονα κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.

Για την διάγνωσή του απαιτείται αναλυτικό ιστορικό και νεοωτολογικό-ακοολογικό έλεγχο που θα συμπεριλαμβάνει και δοκιμασίες πρόκλησης ιλίγγου που τις περισσότερες φορές θα δώσουν στοιχεία για το σύστημα που έχει πάθει βλάβη: οπτικό, αιθουσαίο, παρεγκεφαλιδικό, σωματοαισθητικό. Στον κλινικό έλεγχο περιλαμβάνονται η εξέταση των αιθουσο-νωτιαίων και των αιθουσο-οφθαλμικών αντανακλαστικών και η δοκιμασία ιλίγγου θέσεως. Η εξέταση της ακοής με τονική ακοομετρία, και τα προκλητά ακουστικά δυναμικά του εγκεφαλικού στελέχους μας δίνουν πληροφορίες για πιθανή βλάβη στον λαβύρινθο ή στην ακουστική οδό. Ο έλεγχος του οπισθίου λαβυρίνθου με θερμικούς διακλυσμούς, ταλαντευόμενο έδρανο και ηλεκτρονυσταγμογραφία μας κατευθύνει στην ανεύρεση του πάσχοντος λαβυρίνθου. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξειδικευμένες αυτές εξετάσεις είναι σχετικά απλές αλλά αναγκαίες, διότι με αυτές θα αποκλειστούν παθήσεις με παρόμοια κλινική εικόνα. Η δυναμική ισορροπομετρία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις βοηθά στο διαχωρισμό των βλαβών των διαφόρων συστημάτων ισορροπίας. Οι εξετάσεις αυτές θα βοηθήσουν τον ασθενή στο να βρεθεί η αιτία και να του δοθεί έγκαιρα η κατάλληλη θεραπεία που θα βελτιώσει τα συμπτώματα σε μεγάλο βαθμό.

Η αντιμετώπιση του ιλίγγου γίνεται με την βοήθεια των φαρμάκων, ασκήσεων, ή σε σπάνιες περιπτώσεις με χειρουργική θεραπεία.

Τα φάρμακα που χορηγούνται στην οξεία φάση συνήθως είναι τα αντιιστμινικά, τα αντιεμετικά και τα κατασταλτικά του λαβυρίνθου. Αυτά παρότι βελτιώνουν στην οξεία φάση τα συμπτώματα, στη χρόνια φάση τα επιδεινώνουν, επειδή εμποδίζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα να αναπτύξει μηχανισμούς εξισορρόπησης της βλάβης γι’ αυτό σύμφωνα με την οδηγία του θεράποντος ιατρού θα πρέπει να διακόπτονται.
Τα συμπτώματα αυτά παρότι είναι έντονα, τις περισσότερες φορές δεν είναι επικίνδυνα και μπορούν να περιοριστούν με τη βοήθεια ειδικών ασκήσεων. Αυτές έχουν σαν σκοπό να προκαλέσουν τα συμπτώματα και να βοηθήσουν τον εγκέφαλο στο αντισταθμίσει τις άνισες απαντήσεις από τους δύο λαβύρινθους, ‘’εκπαιδεύοντάς τον’’ να αγνοεί τα ερεθίσματα που προκαλούν ίλιγγο. Οι ασκήσεις αυτές περιλαμβάνουν καθημερινή επανάληψη των κινήσεων του κεφαλιού και του σώματος που προκαλούν ίλιγγο με συνέπεια σιγά-σιγά το σύμπτωμα αυτό να φθίνει. Για να αρχίσει η αντιρρόπηση αποτελεσματικά οι ασκήσεις αυτές πρέπει να γίνονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα και για ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον 3 μηνών.
Η χειρουργική τέλος θεραπεία είναι σπάνια σε περιπτώσεις μη ανταπόκρισης στην φαρμακευτική θεραπεία και σωματικών ασκήσεων.

Τελειώνοντας θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι αξίζει να διερευνηθεί το σύμπτωμα του ιλίγγου τόσο για θεραπευτικούς λόγους, όσο και προληπτικούς.

ίλιγγος

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Βαρηκοΐα από θόρυβο. Απαραίτητη προληπτική εξέταση εργαζομένων σε θορυβώδες περιβάλλον.

Προληπτικός έλεγχος για βαρηκοΐα Ο θόρυβος έχει συσχετισθεί με διαταραχές της λειτουργίας του νευρικού συστήματος ,συμπεριλαμβανομένης της αίσθησης της ακοής – βαρηκοΐα, από αρχαιοτάτων χρόνων. Δεν είναι ίσως τυχαίο, ούτε αστική ιδιαιτερότητα, το γεγονός ότι οι Συβαρίτες στην Ελλάδα του 600 π.Χ είχαν απαγορεύσει τις μεταλλουργικές εργασίες ακόμη και τη σφυριλάτηση, μέσα στα όρια της πόλης.

Εντούτοις, η πρώτη συγκεκριμένη και ιστορικά καταχωρημένη συσχέτιση του θορύβου με την βαρηκοΐα, έγινε τον πρώτο αιώνα μ.Χ από τον Πλίνιο τον πρεσβύτερο στην Φυσική του Ιστορία. Εκεί αναφέρει ότι πολλοί Αιγύπτιοι που ζούσαν κοντά στους καταρράκτες του Νείλου ήταν εντυπωσιακά κουφοί . Σήμερα πολλοί λίγοι άνθρωποι ζουν κοντά σε καταρράκτες, αλλά εκατομμύρια άλλοι κατακλύζονται καθημερινά από δυνατούς και ενοχλητικούς θορύβους που έχουν ταυτισθεί με τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Χρειάσθηκε να περάσουν αρκετοί αιώνες μέχρι η σύγχρονη πολιτεία να ενδιαφερθεί για τους ίδιους τους μεταλλουργούς, εκτός από το να τους εξοστρακίσει από τα όρια της πόλης, όπως έκαναν οι Συβαρίτες.

Είναι πλέον γνωστό ότι οι διαταραχές της ακοής, γνωστές ως βαρηκοΐα, εξαρτώνται από την ένταση του θορύβου , το είδος της έκθεσης (οξεία ή χρόνια έκθεση) και από τη διάρκεια έκθεσης στο θόρυβο αυτό. Ήχοι έντασης πάνω από 80-90 dB για 6 τουλάχιστον ώρες την ημέρα θεωρούνται επιβλαβείς για την ακουστική λειτουργία. Πολλά επαγγέλματα υπερβαίνουν αυτά τα όρια και μάλιστα πολλοί νέοι τα υπερβαίνουν εθελοντικά, στα κέντρα διασκέδασης ή κατά τη χρήση των φορητών συσκευών αναπαραγωγής μουσικής mp3.

Σήμερα υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες της ΕΟΚ(86/166 και 86/188) που αναφέρονται στον εργασιακό θόρυβο, την ελάττωση της ακοής που προκαλεί και τα προφυλακτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται. Παρά τις προφανείς οικονομικές επιπτώσεις, αρκετές βιομηχανίες προοδευτικά έλαβαν μέτρα προστασίας των εργαζομένων από τον εργοστασιακό θόρυβο και παρείχαν τουλάχιστον ωτοασπίδες και ειδικές κάψες.

Η βλαπτική επίδραση του θορύβου στον άνθρωπου είναι πολύπλευρη και εξαρτάται από τους χαρακτήρες του θορύβου (συχνότητα, ένταση, διάρκεια) αλλά και από το ίδιο το άτομο (φυσική κατάσταση, χαρακτήρες, ιδιοσυγκρασία). Έχουν αποδοθεί στο θόρυβο και παθολογικές διαταραχές, όπως αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αγγειακά νοσήματα, γαστρεντερικές διαταραχές , ακόμα και βιοχημικές μεταβολές με αύξηση της χοληστερίνης και της κορτιζόνης.

Γι’ αυτό κρίνεται απαραίτητος ο έλεγχος του εργαζόμενου από ωτορινολαρυγγολόγο και η παρακολούθηση των επιδράσεων του θορύβου στην ακοή. Ειδικότερα, η βλαπτική επίδραση του θορύβου στην ακοή έχει το έξης χαρακτηριστικό. Στην αρχή προσβάλλει τις συχνότητες γύρω από τις 4000 HZ με αποτέλεσμα ο ασθενής συνήθως να μην επηρεάζεται στις καθημερινές δραστηριότητες του και να εξακολουθεί να υφίσταται, εθελοντικά ή μη τη συνέχιση του θορύβου. Προοδευτικά όμως καταλαμβάνονται και οι άλλες συχνότητες, εκτός από τις υψηλές, με αποτέλεσμα να υπάρχει αργότερα πρόβλημα και στην αντίληψη της ομιλίας. Πρόκειται λοιπόν για μια αργή και ύπουλη διαδικασία που καταλήγει σε σημαντικές διαταραχές της ακουστικής λειτουργίας, διαταραχές μάλιστα που μετά από ένα χρονικό διάστημα δυνητικής αναστρεψιμότητας ή τουλάχιστον βελτίωσης αν σταματήσει ο θόρυβος, καθίστανται τελικά μόνιμες.

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Ίλιγγος – Χρήσιμες ασκήσεις για την αντιμετώπιση του.

ίλιγγος - Χρήσιμες ασκήσεις Επιστημονικά σαν ίλιγγος περιγράφεται η ψευδαίσθηση της κίνησης του ασθενή, η οποία εκδηλώνεται :

Με την έννοια της περιστροφής
Με την έννοια της ώθησης ή της αιώρησης του σώματος προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω
Με την έννοια της τάσης για πτώση του σώματος

Ο ασθενής βέβαια σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και τις περισσότερες φορές παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά δεν είναι επικίνδυνα.
Στην περίπτωση που ο ασθενής έχει την ψευδαίσθηση κίνησης του περιβάλλοντος ενώ αυτός παραμένει ακίνητος ο ίλιγγος καλείται αντικειμενικός, ενώ στην αντίθετη περίπτωση ο ασθενής αισθάνεται να κινείται σ’ένα ακίνητο περιβάλλον.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑΙΑΣ ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗΣ

Στον ανθρώπινο οργανισμό υπάρχουν δύο όργανα ισορροπίας, οι λαβύρινθοι, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε κάθε αυτί και στέλνουν πληροφορίες στα κέντρα ισορροπίας του εγκέφαλου. Οι πληροφορίες αυτές είναι βασικές για την διατήρηση της ισορροπίας και κάθε φορά που κάποιος από τους δύο λαβύρινθους δεν λειτουργεί σωστά το αποτέλεσμα είναι αίσθημα ζάλης, ίλιγγος, αστάθεια στη βάδιση, απώλεια στήριξης, με την συνοδεία πιθανότατα ναυτίας και εμέτων.
Τα συμπτώματα αυτά παρότι είναι έντονα, τις περισσότερες φορές δεν είναι επικίνδυνα και μπορούν να περιοριστούν με τη βοήθεια ειδικών ασκήσεων. Αυτές έχουν σαν σκοπό να προκαλέσουν τα συμπτώματα και να βοηθήσουν τον εγκέφαλο στο αντισταθμίσει τις άνισες απαντήσεις από τους δύο λαβύρινθους. Για να αρχίσει η αντιρρόπηση αποτελεσματικά οι ασκήσεις αυτές πρέπει να γίνονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα.
Οι ασκήσεις αυτές ταξινομούνται:

Σε ασκήσεις των ματιών. Προς τα επάνω, μετά προς τα κάτω και στη συνέχεια από την μία πλευρά στην άλλη ακολουθώντας το δάκτυλο
Σε ασκήσεις του κεφαλιού. Κάμψη προς τα εμπρός και μετά έκταση προς τα πίσω. Στη συνέχεια στροφή από την μία πλευρά στην άλλη
Σε ασκήσεις του κορμού όρθιοι. Σταθείτε όρθιος, σκύψετε να πάρετε ένα αντικείμενο από το έδαφος και σταθείτε πάλι όρθιος. Στην συνέχεια σταθείτε όρθιος και εκτελείται περιστροφικές κινήσεις του κορμού αριστερά-δεξιά
Σε ασκήσεις ξαπλωμένοι στο κρεβάτι. Στροφή όλου του σώματος προς την μια πλευρά, σηκώνεστε καθιστοί στο κρεβάτι, ξαπλώνετε προς την αντίθετη πλευρά και στη συνέχεια στρέφεστε ανάσκελα

Οι ασκήσεις γίνονται τέσσερις φορές την ημέρα, από 3 σετ των 5 επαναλήψεων κάθε φορά. Οι ασκήσεις πρέπει να γίνονται για ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον 3 μηνών.
Συμπερασματικά οι αιθουσαίες ασκήσεις ς βοηθούν στην αντιρρόπηση του ιλίγγου λαβυρινθικής αιτιολογίας, θα πρέπει όμως να γίνονται μετά από τον αποκλεισμό με κατάλληλες εξετάσεις μερικών ευτυχώς σπανίων νοσημάτων.

ίλιγγος – ασκήσεις αντιμετώπισης

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Ίλιγγος Η μεταφορά του ήχου στον εγκέφαλο

Ίλιγγος. Σύγχρονες διαγνωστικές εξετάσεις και νέες μέθοδοι αντιμετώπισης του.

ίλιγγος θέσεως Με τον όρο ίλιγγος εννοούμε την ψευδαίσθηση της κίνησης, ενώ το σώμα παραμένει ακίνητο. Αυτό εκδηλώνεται: με την αίσθηση της περιστροφής του σώματος, της ώθησης, της τάσης για πτώση ή της αιώρησης προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω. Ο ασθενής βέβαια σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και τις περισσότερες φορές, παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά δεν είναι επικίνδυνα. Η διάγνωση του ίλιγγου απαιτεί εξειδικευμένο νευροωτολογικό έλεγχο για τον προσδιορισμό των αιτιών του, πριν δοθεί οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή.

Τι προκαλεί τον ίλιγγο;

Συνήθως σ’ ένα ποσοστό 80% είναι περιφερικής αιτιολογίας και οφείλεται σε παθήσεις του αυτιού (ενδολαβυρινθικές βλάβες) ή σε παθολογία της διαδρομής μεταφοράς των ερεθισμάτων από το αυτί στον εγκέφαλο (βλάβες της αιθουσαίας οδού). Σ’ ένα μικρότερο ποσοστό είναι κεντρικής αιτιολογίας και οφείλεται σε βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος (σκλήρυνση κατά πλάκας, αγγειακά εμφράγματα ή αιμορραγίες του εγκεφάλου, όγκοι, αποστήματα εγκεφάλου, παρεγκεφαλίδας κ.α.). Επίσης μπορεί να οφείλεται σε ψυχογενή αίτια, παρενέργειες από φάρμακα, ορθοστατική υπόταση, υπογλυκαιμία κ.α.

Τι ακριβώς συμβαίνει στα αυτιά μας και έχουμε ίλιγγο;

Στον ανθρώπινο οργανισμό υπάρχουν δύο όργανα ισορροπίας, οι λαβύρινθοι, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε κάθε αυτί και στέλνουν πληροφορίες στα κέντρα ισορροπίας του εγκέφαλου. Οι πληροφορίες αυτές είναι βασικές για την διατήρηση της ισορροπίας του σώματος και κάθε φορά που κάποιος από τους δύο λαβυρίνθους ερεθίζεται ή παρουσιάζει έκπτωση της λειτουργίας του, επέρχεται διαταραχή της ισορροπίας των ερεθισμάτων που στέλνονται στον φλοιό του εγκεφάλου, ο οποίος τα ερμηνεύει ως κίνηση και το αποτέλεσμα είναι αίσθημα ζάλης, περιστροφής, αστάθεια στη βάδιση, απώλεια στήριξης, με την συνοδεία πιθανότατα ναυτίας και εμέτων.

Είναι το ίδιο η ζάλη με τον ίλιγγο;

Ο ίλιγγος δεν πρέπει να συγχέεται με το αίσθημα ζάλης το οποίο εμφανίζεται με την μορφή λιποθυμίας, πτώσης στο κενό, διαταραχής της οράσεως, ορθοστατικής υπότασης, κρίσεων πανικού με υπεραερισμό, ή ακόμα και απώλεια συνείδησης που δεν είναι λαβυρινθικής αιτιολογίας.

Ποια είναι τα συχνότερα αίτια του ιλίγγου;

Αιθουσαία νευρωνίτιδα. Χαρακτηρίζεται από έντονο ίλιγγο και εμέτους, εισβάλει απότομα και διαρκεί από λίγες μέρες έως τρεις εβδομάδες. Οποιαδήποτε κίνηση της κεφαλής επιδεινώνει στην αρχή τα συμπτώματα και γι’ αυτό ο ασθενής αποφεύγει οποιαδήποτε κίνηση. Ο άρρωστος συχνά πάσχει ή αναρρώνει από μία ιογενή λοίμωξη και γι’ αυτό πιθανολογείται ως αιτία κάποια ιογενής λοίμωξη που προσβάλει το αιθουσαίο νεύρο.
Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση σύντομων επεισοδίων έντονου ιλίγγου, όταν ο ασθενής λάβει μια συγκεκριμένη θέση. Η χαρακτηριστική θέση είναι η ύπτια με την κεφαλή στραμμένη προς τα πλάγια, ώστε ο πάσχων λαβύρινθος να είναι προς τα κάτω. Οφείλεται σε μετακίνηση κάποιων ειδικών κρυστάλλων, των ωτόλιθων που υπάρχουν μέσα στο αυτί. Για την θεραπεία του εφαρμόζουμε το χειρισμό του Epley, μια ειδική άσκηση που διενεργούμε στο ιατρείο, με την οποία οι ασθενείς μας παρουσιάζουν βελτίωση των συμπτωμάτων τους σε ποσοστό 90%.
Νόσος του Meniere. Ονομάζεται και ενδολεμφικός ύδρωπας λόγω της αυξήσεως της πιέσεως της ενδολέμφου του έσω ωτός και χαρακτηρίζεται από επεισόδια ιλίγγου, βαρηκοΐα, εμβοές και αίσθημα πληρότητας ώτων. Η βαρηκοΐα παρουσιάζει διακυμάνσεις με επιδείνωση κατά τη διάρκεια των επεισοδίων και βελτίωση μετά το πέρας τους. Η διάρκεια του επεισοδίου είναι από 30 λεπτά έως 24 ώρες.
Ακουστικό νευρίνωμα. Πρόκειται για ένα καλοήθη βραδέως αυξανόμενο όγκο που χαρακτηρίζεται από μονόπλευρη βαρηκοΐα, εμβοές και ίλιγγο. Η βαρηκοΐα είναι προοδευτική και αφορά στην αρχή κυρίως τις υψηλές συχνότητες. Η διάρκεια του ιλίγγου ποικίλει από 30 λεπτά έως μερικές εβδομάδες. Η έγκαιρη διάγνωση του είναι αναγκαία και γίνεται άμεσα μέσω των μηχανημάτων που διαθέτουμε.
Αμφοτερόπλευρη δυσλειτουργία λαβυρίνθων. Είναι μια σπάνια διαταραχή η οποία μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη.
Διάσειση του λαβυρίνθου. Προκαλείται μετά από κάκωση της κεφαλής και ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει ταυτόχρονα κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.
Ίλιγγος σχετιζόμενος με ημικρανία. Χαρακτηρίζεται από επεισόδια ιλίγγου ή συνεχόμενη ζάλη συνοδευόμενα με δυσανεξία στους ήχους ή στο φως. Σε αρκετές περιπτώσεις συνυπάρχει ευαισθησία στις κινήσεις του σώματος. Η ημικρανία συνοδεύεται με αύρα (φωτεινές γραμμές, φωτάκια στο οπτικό πεδίο, θαμπά τμήματα στο οπτικό πεδίο) ή όχι . Συχνά υπάρχει κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.

Ποιες διαγνωστικές εξετάσεις γίνονται στον ίλιγγο;

Για την διάγνωσή του λαμβάνουμε αναλυτικό ιστορικό και πραγματοποιούμε τον εξειδικευμένο νευροωτολογικό-ακοολογικό έλεγχο. Στον κλινικό μας έλεγχο εξετάζουμε την πρόκληση των αιθουσο-νωτιαίων και των αιθουσο-οφθαλμικών αντανακλαστικών και εκτελούμε τη δοκιμασία ιλίγγου θέσεως. Επίσης πραγματοποιούμε τις δοκιμασίες πρόκλησης ιλίγγου που τις περισσότερες φορές αποκαλύπτουν ποιο από τα συστήματα έχει υποστεί βλάβη: οπτικό, αιθουσαίο, παρεγκεφαλιδικό, σωματοαισθητικό.

Στον ακοολογικό έλεγχο, μέσω των σύγχρονων μηχανημάτων που διαθέτουμε, παίρνουμε πληροφορίες: για την ακοή μέσω του ακοογράμματος, την κατάσταση του μέσου ωτός μέσω του τυμπανογράμματος, τη λειτουργία των τριχωτών κυττάρων του κοχλία μέσω των ωτοακουστικών εκπομπών και την αγωγιμότητα του ακουστικού και του αιθουσαίου νεύρου μέσω των ακουστικών προκλητών δυναμικών εγκεφαλικού στελέχους.

Στην συνέχεια ελέγχουμε τη λειτουργία του οπισθίου λαβυρίνθου με θερμικούς διακλυσμούς, ταλαντευόμενο έδρανο και ηλεκτρονυσταγμογραφία, που μας κατευθύνουν στην ανεύρεση του πάσχοντος λαβυρίνθου. Η δυναμική ισορροπομετρία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις βοηθά στο διαχωρισμό των βλαβών των διαφόρων συστημάτων ισορροπίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξειδικευμένες αυτές εξετάσεις είναι σχετικά απλές αλλά αναγκαίες, διότι με αυτές θα αποκλεισθούν παθήσεις με παρόμοια κλινική εικόνα. Βοηθούν λοιπόν στο να βρεθεί η αιτία του ιλίγγου, ώστε να δώσουμε έγκαιρα στον ασθενή την κατάλληλη θεραπεία που βελτιώνει τα συμπτώματα σε μεγάλο βαθμό.

Πώς αντιμετωπίζεται ο ίλιγγος;

Ο ίλιγγος αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια φαρμακευτικής αγωγής, ασκήσεων αιθουσαίας αντιρρόπησης και σε κάποιες περιπτώσεις με χειρουργική επέμβαση.

Θεραπεία ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση. Τι ακριβώς είναι;

Η θεραπεία του ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι ένα πρόγραμμα ασκήσεων που εφαρμόζουμε στις διάφορες παθήσεις του αυτιού και το οποίο έχει σχεδιαστεί για να προκαλεί αντιστάθμισμα, μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. Έτσι μπορεί να βοηθήσει σε διάφορες παθήσεις του λαβυρίνθου όπως: καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως, μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη υπαισθησία, συνοδευόμενη με νόσο του Meniere, αιθουσαία νευρωνίτιδα, λαβυρινθίτιδα. Μεγάλο ποσοστό ασθενών που συναντούμε με ίλιγγο μεγάλης διάρκειας, δεν βελτιώνονται με την φαρμακευτική αγωγή, αλλά παρουσιάζουν βελτίωση με τις ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης που συστήνουμε.

Γιατί η θεραπεία με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι αναγκαία;

Όταν υπάρξει βλάβη στο λαβύρινθο, ο εγκέφαλος δεν λαμβάνει τις σωστές πληροφορίες κίνησης και ισορροπίας από αυτόν, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ιλίγγου, διαταραχών ισορροπίας και άλλων συμπτωμάτων. Αρκετοί ασθενείς αναρρώνουν από αυτή τη κατάσταση μόνοι τους, επειδή κατόρθωσε να προσαρμοστεί σ’ αυτή ο εγκέφαλος με μια διαδικασία που ονομάζεται αιθουσαία αντιρρόπηση.

Στην περίπτωση που δεν είναι δυνατή η αιθουσαία αντιρρόπηση, τα συμπτώματα επιμένουν και ο ασθενής προσπαθεί να βρει τρόπους κίνησης του σώματος και της κεφαλής ώστε να αποφύγει τη ζάλη και τη ναυτία.

Ο στόχος της θεραπείας μας με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλο να αναγνωρίζει και να επεξεργάζεται σήματα από το λαβύρινθο σε αρμονική συνεργασία με τα μάτια και το ιδιοδεκτικό σύστημα (μύες, αρθρώσεις). Αυτό συχνά περιλαμβάνει απευαισθητοποίηση του συστήματος ισορροπίας σε κινήσεις, οι οποίες προκαλούν τα συμπτώματα.

Ποια είναι τα αποτελέσματα της θεραπείας με αιθουσαία αντιρρόπηση και πώς αυτή βοηθά;

Οι ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης όταν εκτελούνται σωστά βελτιώνουν άμεσα την ισορροπία και μειώνουν ή εξαφανίζουν τελείως συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, ίλιγγο, ναυτία, κόπωση, μυϊκή τάση. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν χρειάζεται καν επιπλέον φαρμακευτική θεραπεία. Πιο σπάνια στην αρχή είναι δυνατό να υπάρξει αύξηση των συμπτωμάτων του ιλίγγου, λόγω της προσαρμογής του εγκεφάλου και του σώματος στον καινούριο τρόπο κινήσεων. Αυτό όμως πολύ γρήγορα βελτιώνεται και τα οφέλη από τη θεραπεία είναι μεγάλα.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας στο 2104000405

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Διδάκτωρ Ιατρικής σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

www.orilacenter.com

Αποφρακτική υπνική άπνοια: ένα σύνδρομο που μειώνει την ποιότητα της ζωής μας.

Αποφρακτική υπνική άπνοια ονομάζεται η απόφραξη της αεροφόρου οδού κατά τον ύπνο. Κατά την διάρκεια του ύπνου προκαλείται σύμπτωση των αεραγωγών, σταματά η ροή του αέρα παρά την έντονη εισπνευστική προσπάθεια και ο ασθενής αφυπνίζεται. Η διάγνωση της άπνοιας μπαίνει όταν παρατηρούνται περισσότερα από 30 απνοïκά επεισόδια κατά την διάρκεια επτά ωρών ύπνου.

Για την εμφάνισή της ενοχοποιούνται ποικίλοι παράγοντες όπως: η παχυσαρκία, η αύξηση της ηλικίας, το κάπνισμα, τα οινοπνευματώδη ποτά, τα ηρεμιστικά, η μεγάλη διάμετρος του λαιμού και συγγενή αίτια.

Τα σημαντικότερα συμπτώματα που εμφανίζει ο ασθενής είναι υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, μείωση της διανοητικής λειτουργίας και της μνήμης, αδυναμία συγκέντρωσης και αύξηση του κινδύνου τροχαίων ατυχημάτων. Οι επανειλημμένες υποξαιμίες προκαλούν καρδιαγγειακά προβλήματα, κυρίως αρρυθμίες, αρτηριακή υπέρταση, πνευμονική υπέρταση και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια. Είναι επίσης προδιαθεσικός παράγοντας για την εμφάνιση εμφράγματος του μυοκαρδίου και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων.

Η διάγνωση γίνεται με την πολυυπνογραφική μελέτη. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι χειρουργική ή μη χειρουργική με την εφαρμογή συσκευής παροχής συνεχόμενης θετικής πίεσης αέρα μέσω ρινικής μάσκας. Χειρουργικά γίνεται μια μεγάλη γκάμα ΩΡΛ επεμβάσεων που στόχο έχουν να διευρύνουν την δίοδο του αέρα από τον στοματοφάρυγγα και την ρινική κοιλότητα.

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Η μικροχειρουργική του λάρυγγα σήμερα.

Η χρήση του μικροσκοπίου στην εξέταση και τη χειρουργική του λάρυγγα είναι ευρεία κατά τα τελευταία χρόνια. Όπως είναι ευνόητο με το μικροσκόπιο επιτυγχάνεται η καλύτερη μελέτη κάθε παθολογικής αλλοίωσης και παρέχεται η δυνατότητα πραγματοποίησης λεπτών χειρουργικών επεμβάσεων κατά των οποίων αποκαθίσταται η φωνητική λειτουργία του οργάνου καθώς και η λήψη βιοψιών. Η επέμβαση πραγματοποιείται με ειδικά εργαλεία μικροχειρουργικής, ή με τη χρήση laser(CO2). Συνήθως δεν απαιτείται νοσηλεία και είναι εντελώς ανώδυνη. Το μόνο που απαιτείται είναι αφωνία για 7-10 μέρες.

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Βαρηκοΐα – Διαγνωστικό τεστ ελέγχου της ακοής.

Ο παρακάτω έλεγχος για την απώλεια της ακοής – βαρηκοΐα βασίζεται στην Αμερικάνικη Ακαδημία Ωτορινολαρυγγολογίας (AAO-HNS). Πρόκειται για ένα πεντάλεπτο έλεγχο της ακοής που αποτελεί μέσο γρήγορης αξιολόγησης για πιθανή βαρηκοΐα. Στη συνέχεια απαιτείται έλεγχος της ακοής, προσδιορισμός των αιτίων της με τα εξειδικευμένα μηχανήματα του κέντρου μας (πληροφορίες εδώ) και απόδοσης της κατάλληλης λύσης.

1° ΒΗΜΑ

Εκτιμώντας την ακοή σας, σκεφτείτε την ανταπόκριση που δείξατε στις παρακάτω καταστάσεις χωρίς να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε ακουστικό βοήθημα ή άλλη συσκευή ενίσχυσης του ήχου. Για κάθε πρόταση δείξτε το βαθμό που συμφωνείτε η διαφωνείτε. (Για κάθε πρόταση σημείωσε ένα αριθμό)

	ΕΝΤΟΝΑ <—————–>ΕΝΤΟΝΑ ΔΙΑΦΩΝΩ <————–> ΣΥΜΦΩΝΩ
ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ	0	1	2	3	4
ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΔΥΟ Η ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ	0	1	2	3	4
ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ	0	1	2	3	4
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΛΩ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ	0	1	2	3	4
ΑΝΗΣΥΧΩ ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΩ ΤΟΝ ΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΣ Η ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ	0	1	2	3	4
ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΕ ΕΝΤΟΝΗ ΦΑΣΑΡΙΑ Π.Χ ΕΣΤΙΑΤΟΡΕΙΟ,ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ	0	1	2	3	4
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΧΟΙ	0	1	2	3	4
ΛΑΝΘΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΖΗΤΑΩ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΕΣ ΜΟΥ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΝ	0	1	2	3	4
ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ,ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΣΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ	0	1	2	3	4
ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΧΩΡΟ	0	1	2	3	4
ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΨΕΥΔΙΖΟΥΝ Η ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΘΑΡΑ	0	1	2	3	4
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΥΧΝΑ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΙ ΛΕΝΕ	0	1	2	3	4
ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΛΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ	0	1	2	3	4
ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ	0	1	2	3	4
ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΙΣΩΣ ΕΧΩ ΑΠΩΛΕΙΑ ΑΚΟΗΣ	0	1	2	3	4

2° ΒΗΜΑ

Αθροίστε τα αποτελέσματα και υπολογίστε το τελικό σκορ.

3° ΒΗΜΑ

Πως χαρακτηρίζεται η απώλεια της ακοής σας;

Έχοντας βρει το αποτέλεσμα στη συνέχεια μπορείτε να βρείτε το βαθμό της απώλειας της ακοής σας – βαρηκοΐα (βάσει την απώλεια που έχουν οι ενήλικες του National Council on the Aging USA). Στην συνέχεια κλείνοντας ραντεβού στο κέντρο μας προσδιορίζουμε τα αίτια της και βρίσκουμε την κατάλληλη λύση.

Αρχικά βάλτε το τελικό αποτέλεσμα στη στήλη 1. Η στήλη 2 θα σας δείξει την απώλεια ακοής συγκριτικά με άλλους ενήλικες. Η στήλη 3 δείχνει πως αξιολογούν οι άλλοι την απώλεια της ακοής σας και τέλος η στήλη 4 δίνει την απάντηση στο πρόβλημα σας.

1 – ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΑΚΟΗΣ?	2- ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΑΚΟΗΣ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ?	3 – ΠΩΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΑΚΟΗΣ ΣΑΣ?	4 – ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
0 – 4	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 5%	ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ	ΚΑΜΙΑ
0 – 9	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 10%	↓	↓
10 – 13	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 15%	ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΒΑΡΗΚΟΪΑ	Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΚΟΗΣ ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ
14 – 17	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 20%	↓	↓
18 – 19	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 25%	↓	↓
20 – 21	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 30%	ΕΛΑΦΡΑ ΒΑΡΗΚΟΪΑ	ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ Η ΛΥΣΗ ΑΠΑΝΤΑΤΑΙ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ
22 – 23	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 35%	↓	↓
24 – 25	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 40%	↓	ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΚΟΗΣ Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ
26 – 27	ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ 45%	ΜΕΤΡΙΑ ΒΑΡΗΚΟΪΑ	↓
28 – 29	ΜΕΣΟ 50%	↓	↓
30 – 31	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 45%	↓	↓
32 – 33	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 40%	ΣΟΒΑΡΗ ΒΑΡΗΚΟΪΑ	ΒΑΡΗΚΟΪΑ ΜΕΓΑΛΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΑΚΟΗΣ
34 – 35	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 35%	↓	↓
36 – 37	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 30%	↓	↓
38 – 39	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 25%	↓	↓
40 – 42	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 20%	↓	↓
43 – 45	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 15%	ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ ΒΑΡΗΚΟΪΑ	↓
46 – 50	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 10%	↓	↓
51 – 55	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 5%	↓	↓
56 – 60	ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ 1%	↓	↓

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Ροχαλητό στα παιδιά. Αίτια, διάγνωση και θεραπεία.

Τι προκαλεί το ροχαλητό στα παιδιά;

Το ροχαλητό στα παιδιά είναι ο ήχος που παράγεται κατά τη διάρκεια του ύπνου, από τη δόνηση των τοιχωμάτων του φάρυγγα λόγω κάποιου εμποδίου στην διέλευση του αέρα με την αναπνοή. Η ένταση του ροχαλητού εξαρτάται από την ποσότητα του αέρα που περνά και από το πόσο γρήγορα τα τοιχώματα του φάρυγγα πάλλονται. Η συνηθέστερη αιτία είναι η υπερτροφία των αμυγδαλών και των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια).

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) είναι λεμφικός ιστός που βρίσκεται στο βάθος της μύτης. Η υπερτροφία τους δυσκολεύει πολύ τη διέλευση του αέρα από την μύτη και το παιδί αναπνέει μόνο από το στόμα όταν κοιμάται ή είναι ξύπνιο. Σε κάποιες περιπτώσεις κλείνουν εντελώς την αναπνοή από τη μύτη. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο συνδυασμός της οριζόντιας θέσης με την χαλάρωση των μυών του φάρυγγα προκαλεί το ροχαλητό ως αποτέλεσμα των δονήσεων της υπερώας.

Οι αμυγδαλές είναι λεμφικός ιστός που βρίσκεται πίσω από τη γλώσσα στα πλαϊνά τοιχώματα του φάρυγγα. Η υπερτροφία τους εκτός από άλλα προβλήματα (συχνές φλεγμονές, κακοσμία, μείωση της όρεξης για φαγητό κ.α.) προκαλεί ροχαλητό.

Το ροχαλητό σε ποιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προέλθει από ανατομικές ανωμαλίες που υπάρχουν κατά τη γέννηση του παιδιού που δυσκολεύουν τη διέλευση του αέρα όπως ατρησία ρινικών χοανών, αιμαγγειώματα, λαρυγγομαλακία, νευρομυικές διαταραχές, κ.α.

Πρέπει να ανησυχούμε για το ροχαλητό στα παιδιά;

Το συνεχόμενο ροχαλητό θα πρέπει να ανησυχεί τους γονείς. Μπορεί να συνδυάζεται με φαινόμενα υπνικής άπνοιας και τότε είναι επικίνδυνο για το παιδί. Επηρεάζει την ανάπτυξη του παιδιού και του δημιουργεί προβλήματα συμπροφοράς και συγκέντρωσης. Λόγω της έλλειψης σωστού ύπνου το παιδί παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες στο σχολείο, γίνεται ευέξαπτο. Ο εγκέφαλος λόγω της μη καλής οξυγόνωσης του, επηρεάζεται στην ανάπτυξη του και σύμφωνα με ορισμένες μελέτες οι βλάβες αυτές είναι μη ανατάξιμες. Επίσης το προδιαθέτουν για δημιουργία υπέρτασης και καρδιαγγειακών νοσημάτων όταν ενηλικιωθεί.

Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση που το παιδί ροχαλίζει;

Στο κέντρο μας γίνεται πλήρης ωτορινολαρυγγολογικός έλεγχος για την ανεύρεση των ανατομικών ανωμαλιών που προκαλούν το ροχαλητό. Μέσω της ενδοσκόπησης ρινός με εύκαμπτο ρινολαρυγγοσκόπιο και καταγραφή με video-camera αναζητούμε πιθανά αίτια από τη μύτη (υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων κ.α.) ή το φάρυγγα, λάρυγγα. Έτσι αποφεύγουμε τη λήψη ακτινοβολίας από τη χρήση της ακτινογραφίας. Στη συνέχεια βλέπουμε και αναλύουμε τις εικόνες στους γονείς και προτείνουμε τη κατάλληλη λύση.

Ποια είναι η αντιμετώπιση του ροχαλητού στα παιδιά;

Η θεραπεία μας έγκειται στην αντιμετώπιση του αίτιου που προκαλεί το ροχαλητό. Αυτή μπορεί να είναι είτε φαρμακευτική (για την αντιμετώπιση καταστάσεων όπως αλλεργική ρινίτιδα, ιγμορίτιδα, κ.α.), είτε χειρουργική (αμυγδαλεκτομή, αδενοτομή, κ.α.).

Στο κέντρο μας η χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών και των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) γίνεται με την βοήθεια νέων τεχνικών όπως ραδιοσυχνοτήτων ή εξάχνωσή τους με laser(CO2). Το αποτέλεσμα είναι θεαματικό από την πρώτη μέρα. Συνήθως δεν απαιτείται νοσηλεία και η διάρκεια της επέμβασης είναι 40 περίπου λεπτά. Σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί η χρήση οδοντικών προσθέσεων η μάσκα συνεχόμενης θετικής πίεσης (CPAP) κατά την διάρκεια του ύπνου με την συνεργασία άλλων ειδικοτήτων.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Η συμβολή του ακουστικού βαρηκοΐας στην κοινωνική συμπεριφορά του υπερήλικα.

Ένα από τα κύρια προβλήματα των υπερηλίκων είναι η πρεσβυακουσία, η βαρηκοΐα δηλαδή που οφείλεται στην βλάβη του οργάνου της ακοής λόγω ηλικίας. Αυτό οδηγεί στην κακή διάκριση των λέξεων (εκμηδένιση της ποιότητας ακοής )
και στην απομόνωση του υπερήλικα που με τη σειρά της οφείλεται στο φόβο της λοιδορίας από το περιβάλλον και σε λόγους «αξιοπρέπειας». Συχνά μετά την ηλικία των 40 αρχίζει να εμφανίζεται η πρώτη πτώση στις υψηλές συχνότητες. Με την πάροδο του χρόνου όμως, συχνά, η βαρηκοΐα επιδεινώνεται και μπορεί να προσβληθούν και οι μέσες συχνότητες.
Η αιτιολογία μπορεί να είναι:

Αισθητηριακή: Χαρακτηρίζεται από εκφύλιση των τριχωτών και ερειστικών κυττάρων του οργάνου του Corti, κυρίως της βασικής έλικας του κοχλία
Νευρική: Χαρακτηρίζεται κυρίως από εκφύλιση των νευρικών κυττάρων του ελικοειδούς γαγγλίου
Της αγγειώδους ταινίας: Παρατηρείται ατροφία της αγγειώδους ταινίας
Απώλεια της ελαστικότητας της βασικής μεμβράνης

Τα συμπτώματα τα οποία παρουσιάζει ο βαρήκοος είναι:

Ακούει καλά τους χαμηλής και μέσης συχνότητας ήχους και δεν ακούει τους υψηλής συχνότητας (π.χ. κουδούνι, τηλέφωνο)
Δυσκολεύεται να αντιληφθεί την ομιλία, ιδίως όταν είναι ταχεία, χαμηλή σε ένταση, ή το περιβάλλον έχει θόρυβο.

Πριν από την έναρξη οποιασδήποτε θεραπείας απαιτείται λεπτομερές ιστορικό και πλήρης ΩΡΛ κλινική εξέταση. Επίσης πρέπει γίνει νευροωτολογικός-ακοολογικός έλεγχος ο οποίος περιλαμβάνει την διερεύνηση προβλημάτων που σχετίζονται με διαταραχές της ακουστικής λειτουργίας μέσω λεπτομερούς ακοολογικού ελέγχου (ακοόγραμμα τονικό, ομιλητικό) και τυμπανογραφική μελέτη. Ακόμη σε επιλεγμένες περιπτώσεις πρέπει να διενεργούνται ακουστικά προκλητά δυναμικά εγκεφαλικού στελέχους, για την εκτίμηση οπισθοκοχλιακής βλάβης
Η εφαρμογή του ακουστικού βοηθήματος γίνεται από έμπειρο ωτορινολαρυγγολόγο με την βοήθεια ειδικών συνεργατών, κατόπιν αξιολόγησης των ιδιαιτεροτήτων κάθε ασθενούς για την επιλογή και προσαρμογή του σωστού ακουστικού και ακολουθεί επανέλεγχος μετά την τοποθέτησή του. οδήγησε στην επανένταξη του βαρήκοου στις κοινωνικές δραστηριότητες και συνεπώς στο κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ υγιών και βαρήκοων διότι με την σωστή εφαρμογή επιτυγχάνουμε:

Καλύτερη διάκριση της ομιλίας
Όταν ο εγκέφαλος λαμβάνει σήματα βελτιωμένα ηχητικά, συνήθως προάγεται η κατανόηση της ομιλίας, ειδικά σε περιβάλλον με θόρυβο ή/και αντηχήσεις
μπορούμε να κατανοήσουμε τους απαλούς ήχους καλύτερα, ειδικά όταν ο άνθρωπος που μιλάει δεν στέκεται ακριβώς μπροστά μας
Αυξημένη ποιότητα ήχου
Περίπου 50% των ανθρώπων με εμβοές αναφέρουν βελτίωση όταν φορούν ακουστικά
Καλύτερος εντοπισμός θέσης
Με την εφαρμογή του ακουστικού βοηθήματος διευκολύνεται ο εντοπισμός της κατεύθυνσης αλλά και της απόστασης των ηχητικών πηγών
Ισορροπία στο χώρο
Χωρίς πληροφορίες από τα αυτιά, ο βαρήκοος αισθάνεται αποπροσανατολισμένος ή/και χωρίς ισορροπία. Με βελτιωμένη ακοή, ο κόσμος φαίνεται πιο «κανονικός»!

orila.gr

Ροχαλητό. Τα αίτια που το προκαλούν και σύγχρονες μέθοδοι αντιμετώπισης του ροχαλητού.

Τι είναι το ροχαλητό και πόσο συχνό είναι;

Το ροχαλητό είναι ο ήχος που παράγεται από τη δόνηση τμημάτων του φάρυγγα, όπως της μαλθακής υπερώας της σταφυλής και των αμυγδαλών. Σ’ αυτό συμβάλουν αρκετά συχνά και εμπόδια από τη μύτη, όπως η σκολίωση ρινικού διαφράγματος και η υπερτροφία των ρινικών κογχών. Είναι αρκετά συχνό και συναντάται σ’ ένα ποσοστό της τάξεως 20-40% του πληθυσμού.

Τι προβλήματα υγείας μπορεί να προκαλέσει το ροχαλητό;

Το ροχαλητό μπορεί να προκαλέσει κοινωνικά προβλήματα ενοχλώντας τα άτομα που κοιμούνται στο ίδιο σπίτι ή και σοβαρότερα προβλήματα όταν συνοδεύεται με άπνοιες . Συχνά λόγω της κακής ποιότητας ύπνου ο ασθενής εμφανίζει υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, μείωση της διανοητικής λειτουργίας και της μνήμης, αδυναμία συγκέντρωσης. Από τα επανειλημμένα επεισόδια άπνοιας εμφανίζονται αυξημένα καρδιαγγειακά προβλήματα όπως υπέρταση, στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακές αρρυθμίες. Επίσης οι ασθενείς παρουσιάζουν αυξημένα ατυχήματα και μειωμένη επίδοση στην εργασία , λόγω της υπνηλίας, σεξουαλική ανικανότητα και κατάθλιψη.

Πως γίνεται η διάγνωση του ροχαλητού;

Η διάγνωσή του ροχαλητού στο κέντρο μας γίνεται με πλήρη ωτορινολαρυγγολογικό έλεγχο για την ανεύρεση των ανατομικών ανωμαλιών που προκαλούν αυτή την κατάσταση. Μέσω της ενδοσκόπησης ρινός με εύκαμπτο ρινολαρυγγοσκόπιο και καταγραφή με video-cameraαναζητούμε πιθανά αίτια από τη μύτη (σκολίωση ρινικού διαφράγματος, υπερτροφία ρινικών κογχών, ρινικοί πολύποδες κ.α.) ή το φάρυγγα (υπερτροφία αμυγδαλών, σταφυλής, ευμεγέθη παρίσθμια κ.α.)

Στην συνέχεια όπου απαιτείται πραγματοποιούμε μελέτη ύπνου με φορητές συσκευές καταγραφής του ύπνου στο σπίτι. Οι ασθενείς προμηθεύονται τις συσκευές αυτές από το κέντρο μας, τοποθετούν τους αισθητήρες μετά από τις οδηγίες μας για μία νύχτα και την επόμενη μέρα αναλύουμε τα δεδομένων που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας με την επιστροφή της συσκευής. Αυτή η μελέτη έχει το πλεονέκτημα ότι γίνεται στο σπίτι και στο κρεβάτι του ασθενούς με αποτέλεσμα ο ύπνος να πλησιάζει όσο δυνατό περισσότερο το φυσιολογικό.

Ποιες θεραπείες υπάρχουν για το ροχαλητό;

Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι μη χειρουργική ή χειρουργική με την διόρθωση των ανατομικών εμποδίων, μετά από λεπτομερή αξιολόγησή τους. Στο κέντρο μας αφού γίνει ανάλυση του προβλήματος και των θεραπευτικών λύσεων που προτείνουμε, ο ασθενής επιλέγει αυτή που του ταιριάζει καλύτερα.

Η βελτίωση της αναπνοής από τη μύτη μπορεί να γίνει είτε φαρμακευτικά (αλλεργική ρινίτιδα, ιγμορίτιδα κ.α.) είτε χειρουργικά (σκολίωση ρινικού διαφράγματος, υπερτροφία ρινικών κογχών, ρινικοί πολύποδες κ.α.) Στο φάρυγγα η επέμβαση που πραγματοποιούμε λέγεται σταφυλο-υπερωιο-φαρυγγοπλαστική και γίνεται με τη βοήθεια νέων τεχνικών με laser(CO2) ή ραδιοσυχνότητες. Η μέθοδος είναι ανώδυνη και συνήθως δεν απαιτεί νοσηλεία. Σε περίπτωση που η υπνική άπνοια είναι σοβαρή εφαρμόζουμε μάσκα συνεχόμενης θετικής πίεσης (CPAP) κατά την διάρκεια του ύπνου με την συνεργασία πνευμονολόγου.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Εγχείρηση ρινικού διαφράγματος. Φυσιολογικό ρινικό διάφραγμα και χειρουργική αντιμετώπιση της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος.

Τι είναι το ρινικό διάφραγμα;

Το ρινικό διάφραγμα είναι το τοίχωμα, που χωρίζει την μύτη στις δύο κοιλότητες, τη δεξιά και την αριστερή ρινική θαλάμη. Αποτελείται στο μπροστινό τμήμα του από χόνδρο (τετράπλευρος χόνδρος του ρινικού διαφράγματος), ενώ προς τα πίσω αποτελείται από λεπτό οστό (κάθετο πέταλο του ηθμοειδούς, ύνιδα). Το ρινικό διάφραγμα και οι ρινικές κοιλότητες καλύπτονται από ένα λεπτό στρώμα ιστού το ρινικό βλεννογόνο.

Τι είναι η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος;

Κατά τη γέννηση το ρινικό διάφραγμα είναι ευθύ και παραμένει ευθύ στην παιδική ηλικία. Με την πάροδο των ετών, το διάφραγμα εμφανίζει την τάση να παρουσιάζει κάμψη προς τη μία πλευρά, ή μια χόνδρινη ή οστέινη προεξοχή. Συχνά αυτό μπορεί να προκληθεί μετά από ατύχημα με χτύπημα στη μύτη, οπότε έχουμε τη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος.

Ποια είναι τα συμπτώματα της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος;

Η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος αρκετές φορές δεν γίνεται αντιληπτή, γιατί ο αέρας που περνά από τα ρουθούνια είναι αρκετός χωρίς να δημιουργεί προβλήματα. Τις περισσότερες φορές όμως, ιδίως όταν συνδυάζεται με υπερτροφία ρινικών κογχών, προκαλείται έντονη δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη. Αυτό μπορεί να συνδυαστεί με κεφαλαλγία και αίσθημα κόπωσης. Επίσης προκαλούνται διαταραχές ύπνου με απότομες αφυπνίσεις και αίσθημα ξηρότητας στο λαιμό. Η δυσχέρεια στην αναπνοή από τη μύτη εμποδίζει την παροχέτευση των παραρρινίων κόλπων και δημιουργεί συχνές φλεγμονές των παραρρινίων κόλπων και συχνότερα των ιγμόρειων.

Πώς γίνεται η εγχείρηση του ρινικού διαφράγματος;

Η χειρουργική αντιμετώπιση της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος γίνεται με γενική αναισθησία. Διαρκεί περίπου 40 λεπτά και δεν απαιτείται συνήθως νοσηλεία. Η επέμβαση γίνεται με laser, νυστέρι ή ραδιοσυχνότητες. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης γίνεται μια μικρή τομή στο εσωτερικό της μύτης και διορθώνεται η “κυρτότητα” του διαφράγματος. Γίνεται, όπως λέμε, ευθειασμός του ρινικού διαφράγματος. Όπου απαιτείται, γίνεται ταυτόχρονα και καυτηριασμός των ρινικών κογχών. Μετεγχειρητικά δεν υπάρχει πόνος, οίδημα ή μελανιές. Βασικό στοιχείο της επιτυχίας της επέμβασης είναι η εμπειρία του χειρουργού, έτσι ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, χωρίς την πρόκληση βλαβών στη μύτη.

Μπορεί να γίνει στο ίδιο χειρουργείο και ρινοπλαστική;

Βεβαίως και μπορεί να γίνει μαζί. Μάλιστα υπάρχει το πλεονέκτημα ότι αποφεύγεται ένα επιπλέον χειρουργείο. Έτσι βελτιώνεται η αναπνοή και διορθώνουμε το σχήμα της μύτης. Δεν υπάρχει καμία διαφορά στο χρόνο νοσηλείας . Το μόνο που απαιτείται είναι επιπλέον χειρουργικός χρόνος, στον οποίο βελτιώνουμε την εμφάνιση και τις αναλογίες της μύτης.

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για την εγχείρηση του ρινικού διαφράγματος;

Η επέμβαση καλό είναι να γίνεται μετά την ηλικία των 17-18 ετών, όπου έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του κρανίου.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Εμβοές στα αυτιά (βουητό). Διαγνωστικό τεστ ελέγχου των εμβοών στα αυτιά

Ελέγξτε τις πιθανές εμβοές σας με το παρακάτω διαγνωστικό τέστ. Απαντήστε στις παρακάτω ερωτήσεις και αθροίστε τους πόντους σας. Στη συνέχεια δείτε σε ποια βαθμίδα ανήκετε. Στο κέντρο μας μέσω των κατάλληλων διαγνωστικών εξετάσεων και θεραπειών μειώνουμε την ένταση στις εμβοές στα αυτιά κατά δύο βαθμίδες τουλάχιστον. Αφού απαντήσετε και υπολογίσετε το σκορ, πάρτε τηλέφωνο και κλείστε ένα ραντεβού για να δώσουμε λύση στο πρόβλημα σας.

	ΒΑΘΜΟΙ	4	0	2
1	ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΕΙΤΕ?	NAI	OXI	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
2	Η ΕΝΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΣΑΣ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΟΗ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
3	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΝΕΥΡΑ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
4	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΣΥΓΧΥΣΗ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
5	ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΕΙΣΤΕ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
6	ΠΑΡΑΠΟΝΙΕΣΤΕ ΓΙΑ ΕΜΒΟΕΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΘΜΟΥ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
7	ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΣΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΠΝΟΥ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
8	ΝΟΙΩΘΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
9	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΑΣ?(π.χ. Έξοδος για φαγητό κ.λ.π.)	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
10	ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΣΑΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΙ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
11	ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΣΑΣ ΝΟΙΩΘΕΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
12	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ ΤΗ ΖΩΗ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
13	ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΑΣ Η ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
14	ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΣΑΣ ΝΟΙΩΘΕΤΕ ΣΥΧΝΑ ΟΞΥΘΥΜΟΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
15	ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
16	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΣΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
17	ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
18	ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ ΣΕ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
19	ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΙΣ ΕΜΒΟΕΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΑΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
20	ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΣΥΧΝΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΙ ΕΞΑΙΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΣΑΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
21	ΕΞΑΙΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΥΠΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
22	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΑΓΧΟΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
23	ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΑΛΛΟ ΠΙΑ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
24	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ ΕΠΕΙΔΗΝΩΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΓΧΟΥΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
25	ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΣΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΝΟΙΩΘΕΤΕ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΣ?	ΝΑΙ	ΟΧΙ	ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ
	ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΝΑ ΣΤΗΛΗΣ
	ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

ΑΘΡΟΙΣΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΝΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ

0-16	ΜΙΚΡΟ (ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΕΣ ΜΟΝΟ ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΗΣΥΧΙΑΣ)	ΒΑΘΜΙΔΑ 1
18-36	ΗΠΙΟ(ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΑΠΌ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΞΕΧΝΙΕΣΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ)	ΒΑΘΜΙΔΑ 2
38-56	ΜΕΤΡΙΟ(ΟΙ ΕΜΒΟΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΕΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΘΟΡΥΒΟ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ)	ΒΑΘΜΙΔΑ 3
58-76	ΣΟΒΑΡΟ(ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΑΝΤΙΛΗΠΤΕΣ,ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΟ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ)	ΒΑΘΜΙΔΑ 4
78-100	ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ(ΑΝΤΙΛΗΠΤΕΣ ΠΑΝΤΑ,ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΟΣ ΥΠΝΟΣ,ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ)	ΒΑΘΜΙΔΑ 5

Δρ. Θωμάς Χαλάστρας

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Παιδική Βαρηκοΐα. Σύγχρονες Μέθοδοι Πρόωρης Διάγνωσης & Αντιμετώπισης

Πόσο συχνή είναι η παιδική βαρηκοΐα;

Η βαρηκοΐα είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από μείωση της ακοής. Στα παιδιά απαντάται σε συχνότητα 3-4‰, όπου το 1 στα 1000 εμφανίζει σοβαρή βαρηκοΐα, γεγονός το οποίο θα επηρεάσει σημαντικά την επικοινωνία καθώς και την μετέπειτα εξέλιξή του.
Η διάγνωσή της είναι απαραίτητο να γίνει όσο το δυνατό συντομότερα για τη σωστή ανάπτυξη των επικοινωνιακών δεξιοτήτων του παιδιού.

Παρόλα αυτά υπολογίζεται ότι σ’ ένα ποσοστό της τάξης του 50%, η ύπαρξη βαρηκοΐας, καθυστερεί πολύ στο να προκαλέσει την υποψία των γονιών για την ύπαρξή της, δημιουργώντας προβλήματα λόγου και διάφορες συναισθηματικές και ψυχολογικές διαταραχές στο παιδί.

Τι θα πρέπει να παρατηρήσει ο γονέας;

Ο γονέας θα πρέπει να παρατηρεί πολύ προσεχτικά το παιδί και να προβληματιστεί αν δεν ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένα ηχητικά ερεθίσματα, πριν απευθυνθεί σε ειδικό ωτορινολαρυγγολογικό κέντρο, όπως:
• Να προβληματισθεί αν συνηθισμένοι ήχοι όπως το χτύπημα του τηλεφώνου, του κουδουνιού ή της μουσικής δεν αποσπούν την προσοχή του.
• Εάν δεν αντιδρά στρίβοντας το κεφάλι για να παρατηρήσει τους διάφορους ήχους που ακούγονται στο πλάι του (και δεν έχει οπτική επαφή) όπως το κτύπημα μιας κουδουνίστρας.
• Όταν δεν στρέφει το βλέμμα του ακούγοντας το όνομά του και δεν εμπλουτίζει συνεχώς το λεξιλόγιο του με καινούργιες λέξεις.
Στα παιδιά 2-3 ετών θα πρέπει παρατηρήσουμε:
• Εάν δείχνει ενδιαφέρον για το περιβάλλον και τα αντικείμενα που υπάρχουν γύρω του γύρω του με ερωτήσεις του τύπου ‘’τι ‘’ και ‘’ γιατί’’
• Εάν χρησιμοποιεί μικρές προτάσεις για επικοινωνία και σταδιακά να ξεκινά να χρησιμοποιεί ποιο σύνθετες συντακτικά προτάσεις.
Στα παιδιά 3-4 ετών θα πρέπει:
• Να χρησιμοποιεί σύνθετες συντακτικές προτάσεις
• Να διηγείται ιστορίες από το παρελθόν
• Ο λόγος θα πρέπει να είναι πλήρως κατανοητός, παρόλο που θα κάνει μικρά συντακτικά λάθη

Ποιοι παράγοντες προδιαθέτουν ένα παιδί στο να αναπτύξει βαρηκοΐα;

Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο να είναι ένα παιδί βαρήκοο είναι: οικογενειακό ιστορικό βαρηκοΐας, παραμονή στη μονάδα νεογνών περισσότερο από 48 ώρες, θεραπεία με ωτοτοξικά φάρμακα(συνήθως για λοιμώξεις), ανατομικές ανωμαλίες του αυτιού και του κεφαλιού κατά τη γέννηση, μικροβιακή μηνιγγίτιδα, παρατεταμένος ίκτερος, λοιμώξεις κατά τη γέννηση όπως ερυθρά, έρπης, τοχοπλάσμωση, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοιό, σύνδρομα όπως Down, Turner, Usher, τραυματισμός στο κεφάλι, νευρολογικές διαταραχές.

Πως γίνεται η εκτίμηση μιας πιθανής βαρηκοΐας;

Η εκτίμηση της ακοής σε βρέφη και μικρά παιδιά γίνεται σε εξειδικευμένα ωτορινολαρυγγολογικά κέντρα με την χρήση κατάλληλων μηχανημάτων και εξειδικευμένου προσωπικού.

Μετά από λεπτομερή κλινική εξέταση για τον αποκλεισμό υπάρξεως κάποιων ανατομικών ανωμαλιών γίνεται έλεγχος για την ύπαρξη ακοής με την παρατήρηση της αντίδρασης του παιδιού σε ακουστικά ερεθίσματα και στην συνέχεια, με την βοήθεια μηχανημάτων, εκτιμούνται τα διάφορα επιμέρους τμήματα της ακουστικής οδού.

Η εξέταση μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία από τη δεύτερη μέρα μετά τη γέννηση.
Με τη βοήθεια των ωτοακουστικών εκπομπών μελετάμε τη λειτουργία των έξω τριχωτών κυττάρων του κοχλία του αυτιού. Πρόκειται για μια μέθοδο εντελώς ανώδυνη που δεν προκαλεί καμία ενόχληση στο εξεταζόμενο βρέφος ή παιδί και μας επιτρέπει τον αντικειμενικό έλεγχο της ακοής. Η εξέταση γίνεται με την τοποθέτηση ειδικού αισθητήρα στο αυτί του παιδιού, ο οποίος αποτελείται από ένα μικρόφωνο, μεγάφωνο και από ειδικά ακουστικά φίλτρα. Έτσι δίνοντας ηχητικά ερεθίσματα στο αυτί του παιδιού λαμβάνουμε σήματα από τα τριχωτά κύτταρα του κοχλία του αυτιού. Η παρουσία τέτοιων σημάτων ωτοακουστικών εκπομπών αποτελεί απόδειξη λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων. Μη λειτουργία των έξω τριχωτών κυττάρων προκαλεί βαρηκοΐα της τάξεως των 40-50 dB. Σ’ αυτή την περίπτωση το βρέφος πρέπει να εξετασθεί με τη βοήθεια των ακουστικών προκλητών δυναμικών εγκεφαλικού στελέχους..
Η εξέταση των ακουστικών προκλητών δυναμικών του εγκεφαλικού στελέχους είναι μια μέθοδος καταγραφής της ηλεκτρικής δραστηριότητας του κοχλία και του εγκεφαλικού στελέχους μετά την χορήγηση ακουστικών ερεθισμάτων. Γίνεται μόνο σε εξειδικευμένα ωτορινολαρυγγολογικά κέντρα με τη χρήση ειδικού εξοπλισμού. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης τοποθετούνται ακουστικά στο παιδί ενώ αυτό κοιμάται και ταυτόχρονα τοποθετούνται αισθητήρες στο κεφάλι και πίσω από τα αυτιά του παιδιού. Καθώς οι ήχοι μετατρέπονται σε ηλεκτρική ενέργεια στο αυτί του παιδιού, μετρούνται τα δυναμικά που εκλύονται από το ακουστικό νεύρο και το εγκεφαλικό στέλεχος. Έτσι παίρνουμε πληροφορίες για το αν ακούει το παιδί ή όχι και για το είδος και τη σοβαρότητα της βαρηκοΐας.
Στα παιδιά μετά την ηλικία των 4 ετών μπορεί να πραγματοποιηθεί ακοόγραμμα. Η εξέταση αυτή απαιτεί την συνεργασία του παιδιού και γι’ αυτό γίνεται μετά από αυτή την ηλικία. Κατά την εκτέλεση του ακοογράμματος τοποθετούνται ακουστικά και δίνονται ήχοι διαφορετικών συχνοτήτων και εντάσεων στο κάθε αυτί ξεχωριστά. Από τις απαντήσεις που παίρνουμε έχουμε ακριβή εικόνα της ακουστικής οξύτητας του παιδιού συνολικά.
Στην συνέχεια ακολουθεί η θεραπεία η οποία ανάλογα με την αιτία και το βαθμό της βαρηκοΐας μπορεί να είναι φαρμακευτική, χειρουργική ή να απαιτεί την προσαρμογή ακουστικών βαρηκοΐας με ταυτόχρονη παρακολούθηση εκτός από ωτορινολαρυγγολόγο και από λογοθεραπευτή.

Δρ. Χαλάστρας Θωμάς

Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος